Geheel onverwachts heb ik een reis naar Seoul gemaakt. Ik was eigenlijk onderweg naar Beijing (Peking), maar strandde daar op de luchthaven. Ik mocht Beijing niet in op basis van een 144-uurs regeling voor visumvrij China bezoeken. Vooraf had ik alle regels gecheckt en ook voor de zekerheid met KLM contact opgenomen. Er zou geen enkel probleem moeten zijn om Beijing te bezoeken. Totdat ik daadwerkelijk aan de balie stond op de luchthaven voor mijn visumvrijstelling. De ambtenaar in functie meende dat mijn paspoort niet goed was. Had iets te maken met de hoeveelheid stempels en vooral een bezoek aan Turkije in 2015. Om een lang verhaal kort te maken: ik mocht Beijing onder geen voorwaarde in. Er bleven 3 opties over: terugvliegen naar Amsterdam, doorvliegen naar Tokyo waar ik sowieso na zes dagen naartoe zou vliegen of een nieuw ticket kopen naar een willekeurige bestemming. Optie 1 was voor mij geen optie en optie 2 lukte niet binnen 24 uur. Het werd dus optie 3. Binnen een minuut koos ik Seoul als bestemming. Dat was op basis van een drietal criteria: ik wist dat het redelijk in de buurt lag, ik wist ook dat ik er visumvrij naartoe zou kunnen reizen en ik was nog nooit in Seoul (of elders in Korea) geweest.

Seoul is de hoofdstad van Zuid-Korea. De stad zelf telt momenteel iets meer dan 10 miljoen inwoners, maar in de hele metropool wonen ongeveer 25,7 miljoen mensen. Hiermee behoort Seoul tot de grootste steden ter wereld. Stel dat je onverwacht zonder enige voorbereiding in zo’n enorme wereldstad terecht komt, hoe vul je dan je eerste dag in? Na aankomst op de luchthaven heb ik meteen een toeristenkaart meegenomen waar de belangrijkste wijken en toeristische attracties op vermeld staan. Op de luchthaven van Beijing heb ik in allerijl een hotel in het centrum van de stad geboekt onder het mom van ‘dan zit je altijd goed’. Een blik op de kaart leert mij al snel dat een combinatie van alle hoogtepunten in Seoul op één dag bijna onmogelijk is. Daarvoor liggen de belangrijkste bezienswaardigheden van Seoul te ver verspreid door de metropool. Ik kies er daarom voor om me op het centrum te focussen. Het centrum van Seoul in één dag ontdekken, dat lijkt mij wel te doen.

08:30 uur – opstaan

Als je puur naar het tijdstip kijkt dan lijkt het erop dat ik uitgeslapen heb. Niets is minder waar, want voor mijn gevoel is het erg vroeg. Ik ben eergisteravond uit Amsterdam vertrokken, gisteren in Beijing aangekomen waar het zeven uur later is dan in Nederland en vervolgens doorgevlogen naar Seoul waar het nog eens een uur later is. In totaal dus 8 uur tijdsverschil dat ik moet overbruggen. Vind dat ik dat dan nog aardig gedaan heb, zo. In Nederland is het half één ’s nachts en ik sta al naast mijn bed. Ik spring de douche in, droog me af en poets mijn tanden. Daarna lees ik op mijn telefoon de laatste berichten en beantwoord sommige daarvan. Moet even lachen als ik weer het gezeur lees over de zomertijd in Nederland. Ben net één van mijn jetlags van het jaar aan het verwerken (mijn vierde tot nu toe, heb er nog een stuk of 10 te gaan geloof ik) en half Nederland heeft enorm te lijden onder een uurtje de klok verzetten. Ja, twee keer per jaar maar liefst!

Als ik buiten kijk dan zie ik een hoogbouw en een flets zonnetje. De filtering van de zon heeft waarschijnlijk vooral te maken met de luchtvervuiling. Seoul behoort tot de steden met de meest slechte luchtkwaliteit ter wereld.

09:00 uur – ontbijt

Mijn ontbijt is inbegrepen bij mijn hotelboeking. De kamer in het Koreana Hotel is een zogenaamde clubroom waarbij je de hele dag in de clublounge terecht kunt voor drankjes en snacks. In de ochtend mag je hier ook ontbijten tussen 06:30 en 10:00 uur. Ik ben dus nog mooi op tijd. Mijn ochtendmaal bestaat is een variatie op ‘East meats West’. Mijn basis is een schaaltje yoghurt met vers fruit, granen, noten en zaden. Ook eet ik kimchi (Koreaanse gefermenteerde kool), een stukje Koreaanse omelet en een beetje Aziatisch rundvlees. Ik spoel alles weg met twee kopjes espresso en twee glazen water. Daarna ben ik bijna klaar om te gaan.

09:30 uur – waar is mijn bagage?

Dat ik onverwachts naar Seoul moest vind ik niet zo erg. Jammer dat Beijing niet doorgaat, maar Seoul lijkt me ook een leuke bestemming. Waar ik wel van baal is dat mijn bagage niet meegekomen is naar Seoul. Na aankomst op de luchthaven ben ik naar ‘lost & found’ gegaan om daar melding van het hele verhaal te doen. Mijn koffer bevond zich nog op het vliegveld van Beijing en moest nog naar Korea komen. Ik heb daarna niets meer gehoord. Daarom bel ik zelf maar even naar de luchthaven op het nummer dat op het formulier geschreven is. Goed nieuws: mijn koffer is gevonden en komt vandaag naar Seoul. Ik geef de naam van het hotel en mijn kamernummer op. De dame aan de andere kant van de lijn belooft me dat mijn koffer vanavond rond 23:30 uur bij mijn hotel afgeleverd wordt. Yes! Dat betekent dat een schone onderbroek, verse kleding en mijn deodorant onderweg zijn.

09:45 uur – op pad

Het is tijd om er op uit te trekken. Ik loop de Sejong-daero op. Dit is één van de belangrijkste straten van Seoul. Hieraan liggen 2 paleizen en het stadskantoor van Seoul. Aan de zuidkant komt Sejong-daero uit bij het centrale treinstation van Seoul. Aan deze brede straat staan verder vooral hoge gebouwen. Ik loop een stukje in noordelijke richting en steek vervolgens de weg over. Dat doe ik netjes bij een oversteekplaats en bij groen licht. Door rood licht lopen is ‘not done’ hier. Dat merk je duidelijk aan het gedrag van de andere voetgangers. Mocht je door de politie betrapt worden dan kun je een boete van 20.000 WAN krijgen. Dat is ongeveer 16 euro. Hoewel dat geen immens hoog bedrag is, blijft het altijd zonde van je geld.

Nadat ik overgestoken ben kom ik op een breed voetgangersgedeelte uit. Ik wandel door in noordelijke richting. Het is niet echt druk op straat, het is immers zondag, maar er is wel de nodige activiteit op straat. Vanochtend begon de dag met een laag mist (of is het smog), maar op dit moment zie je het zonnetje langzaamaan er doorheen komen. Het is aangenaam buiten. Het is warmer dan dat het er uitziet. Dat komt omdat de bomen nog geheel kaal zijn, het gras geel en platgetrapt is en er verder niets in bloei staat. Het weer is lenteachtig, maar de natuur moet nog wakker worden, zeg maar.

10:00 uur – Gyeongbokgung Palace

Het eerste doel van vandaag is Gyeongbokgung Palace. Dit paleiscomplex stamt uit de veertiende eeuw en was ten tijde van de Joseon dynastie het meest belangrijke paleis. De constructie startte in 1395. Na verloop van tijd is het uitgegroeid tot het grootste paleiscomplex binnen Seoul. Tot twee keer toe is Gyeongbokgung Palace grotendeels vernietigd geweest. De eerste keer was tijdens een enorme brand die ontstond tijdens de Japanse invasies van Korea die eind zestiende eeuw plaatsvonden. Pas in de negentiende eeuw waren alle 7700 kamers van het paleis weer helemaal hersteld of heropgebouwd. Begin twintigste eeuw waren het weer de Japanners die Gyeongbokgung Palace vernietigden. Tijdens hun koloniale bewind werd het paleiscomplex systematisch vernietigd gedurende het tweede decennium van de vorige eeuw. Het heeft Zuid-Korea vele jaren gekost om de schade te herstellen. In de jaren tachtig kon het paleis opengesteld worden voor het publiek. Sindsdien is dit de nummer één bezienswaardigheid van Seoul. Gyeongbokgung Palace wordt gezien als de mooiste van de vijf keizerlijke paleizen in Seoul die uit het tijdperk van de Joseon dynastie stamt.

Het moment van aankomst bij het paleis lijkt perfect getimed. Vanwege het onverwachte bezoek aan Seoul wist ik niet dat om 10 uur de wisseling van de wacht plaats zou vinden. Op het moment dat ik de poort van het complex binnenstap begint deze ceremonie net. Ik kan zit nog mooi even meepakken, dus.

Na de korte ceremonie loop ik naar het loket waar entreekaartjes gekocht kunnen worden. Voor 3000 WAN, wat nog geen twee en een halve euro is, koop ik een ticket om naar binnen te mogen. Gewapend met een plattegrond en mijn fotocamera ga ik op ontdekkingsreis door het complex. Ik geniet van de fraaie architectuur en de goede staat waarin Gyeongbokgung Palace zich bevindt. In een tijdsbestek van een uur en een kwartier wandel ik door het complex.

Twee van de fraaiste plekjes zijn amper of niet te bezoeken. De eerste is het Gyeonghoeru paviljoen dat slechts vanaf een klein uitzichtpunt te bekijken is. De tweede plek is de centraak in een vijver aangelegde Hyangwonjeong paviljoen. Hier vinden werkzaamheden plaats waardoor de hele vijver afgezet is met houten schotten. Op sommige plekken kun je een kijkje over of door het schot nemen.

Wat opvallend is, is dat je redelijk wat mensen in traditionele klederdracht ziet. Dat doen ze vooral om foto’s te maken van zichzelf in deze fraaie setting. Veel mooiere plekken in Seoul voor een fotoreportage zul je niet vinden. Ik zie zelfs een groepje toeristen in traditionele kledij rondlopen. Na mijn bezoek aan Gyeongbokgung Palace zie ik dat je deze kleding voor schappelijke prijzen kunt huren. Ik verwacht dus dat dat hetgeen is dat ze gedaan hebben.

11:20 uur – Folklore Museum

Vanuit het paleis loop ik naar het Folklore museum. Ik hoef geen entreegeld te betalen, de bewakers zeggen dat de toegang gratis is. Het museum is in drie delen verdeeld. Het eerste deel vertelt de geschiedenis van Korea. Het tweede deel van het museum gaat over de Koreaanse manier van leven. Het derde deel beslaat het onderwerp Koreaanse levensgebeurtenissen. Zo kun je hier een compleet nagebouwde scene van een typisch Koreaanse bruiloft bekijken.

Als ik wil kan ik ook nog doorlopen naar het kindermuseum. Dat is ook hier gevestigd. Vanwege totale desinteresse sla ik dat voor vandaag over. Het geluid van gillende kinderen bij de entree schrikt mij ook al voldoende af.

11:50 uur – tuin van het museum

Nadat ik het hele museum gelopen heb ga ik naar buiten. Daar ligt de tuin van het museum waar enkele bezienswaardigheden te vinden zijn. Het mooiste is echter het gebouw waar het museum zich in bevindt. Dit is een prachtige Aziatische pagode die op zichzelf al fotogeniek is, maar de Koreaanse mensen in authentieke klederdracht maak het plaatje af. Ik blijf een minuut of tien op een bankje zitten, wachtend op mooie fotomomenten. Nadat ik een foto geschoten heb waar ik tevreden over ben sta ik op om weer verder te gaan.

12:10 uur – Bukchon

Via de uitgang loop ik de wijk Bukchon in. Ik heb geen idee wat ik moet verwachten, maar op de stadskaart staat deze wijk specifiek uitgelicht. Het zal dus ongetwijfeld een toeristische waarde hebben. Ik ga maar gewoon even kijkje nemen en laat alles op me af komen. Gelukkig heb ik dit gedaan, want ik kom in een authentieke oude wijk terecht waar je je in het oude Seoul waant. Hier zie je amper hoogbouw en kom je eigenlijk terecht in een wirwar van straatjes. Het lijkt wat betreft structuur bijna op de oude middeleeuwse wijken zoals je ze in Zuid-Europa vaak tegenkomt, maar dan zonder de pleintjes. Redelijk wat panden hebben hier nog een woonfunctie. Ik bedenkt me dat waarschijnlijk het heuvelachtige terrein de enige reden is dat deze huizen er nog staan. Anders hadden ze waarschijnlijk al gesloopt geweest door de expansiedrift van de grote bedrijven.

In Bukchon zie je leuke kunstgalerijtjes, interessante winkeltjes en wat horeca. Hier zitten ook enkele plekken waar je op traditionele wijze van thee kunt genieten. Dat betekent op de grond zitten en je schoenen buiten laten staan. Ik ben te nieuwsgierig naar wat er verder te zien is en loop daarom door.

12:35 uur – groene thee ijs

Uiteindelijk toch aan de thee. Ik kom voorbij een klein ijszaakje waar ze verschillende soorten softijs verkopen, waaronder met de smaak van groene thee. Ik heb ooit in Singapore een McFlurry Green Tea en die smaak is zo blijven hangen in mijn geheugen, dat ik hier niet voorbij kan lopen zonder een ijsje te kopen. Voor 3500 WAN (bijna 3 euro) koop ik een heerlijk softijsje dat ik lopend opeet.

12:55 uur – Gyedong-gil

Al wandelend ben ik in Gyedong-gil terecht gekomen. Dit is een straatje met kleinschalige winkels en restaurants. Hier geen kledingketens, fastfoodrestaurants of andere winkels die een grote winkelstraten ziet. Een verademing voor wie wil shoppen of eten in het echte Seoul. Hier zitten allerlei leuke plekjes om te ontdekken. Het enige wat een beetje jammer is, is dat deze straat niet autovrij is. Niet dat er zoveel verkeer doorheen rijdt, maar helemaal geen voertuigen zou de straat nog beter maken.

13:15 uur – Korean BBQ

Je kunt niet zeggen dat je Korea bezocht hebt als je geen Koreaanse barbecue hebt. Ik heb voor het eerst kennis gemaakt met dit fenomeen tijdens een reis naar New York drie jaar geleden. Om dit een keertje in Korea te beleven heb ik toen meteen op mijn bucketlist geplaatst. Vandaag is het is zover, ik kan gaan genieten Van buikspek bereid op de Koreaanse barbecue. Ik stap zo maar een klein zaakje binnen: 4413 Korean BBQ. Ik bestel een portie buikspek van het zwarte varken en wacht tot de vriendelijke dame de hete plaat installeert om mijn gerecht klaar te maken. In de tussentijd krijg ik ook een kannetje water als gratis drankje aangeboden. Dat is eigenlijk standaard hier in Korea. Tafelwater is gratis en redelijk wat mensen bestellen niet eens ander drinken erbij. Ik heb geen zin in frisdrank en voor een biertje vind ik het eigenlijk nog wat te vroeg. Ik houd dus bij het water vanmiddag.

De serveerster is ook degene die het warme deel van de maaltijd bereid. Dat doet ze op het rooster dat over een aantal hete kolen gelegd is. Vakkundig bakt ze het vlees en knipt het in kleinere stukken. De schaar is een veel gebruikte keuken instrument in Korea. Op het moment dat het vlees gaar is eet ik het op Koreaanse deze op: ik stop het vlees met de verschillende toevoegingen die op tafel gezet zijn in een blaadje sla, vouw dit dicht en eet het vervolgens met mijn handen op. De eetstokjes gebruik eigenlijk alleen maar om het blaadje sla mee te vullen.

Na een half uurtje reken ik 15.500 WAN af. Dat is ongeveer € 13.

14:00 uur – Insadong-gil

Dé winkelstraat van Seoul is Insadong-gil. Ook hier geldt dat er geen ‘vervuiling’ is door Westerse ketens. Opvallend is dat de straat niet alleen autovrij maar ook geheel rookvrij is. In de gehele straat geldt een rookverbod. Ja, voor buiten op straat! Dat zie je overigens vrij veel hier op straat: rookverboden. Als je eventjes niet oplet steek je een peuk op terwijl dat daar niet mag. Gelukkig rook ik zelf niet, dus kan ik ook niet de fout ingaan.

Het is druk in Insadong-gil. Ook hier is winkelen op zondag erg populair onder de bevolking. Ik loop langs de winkeltjes en de kraampjes die in de straat staan, terwijl ik alles een beetje in me opneem. Leuk om te zien wat een verscheidenheid aan Koreaanse producten er aangeboden worden. Soms zie je ook het bordje ‘MADE IN KOREA’ staan waarmee men waarschijnlijk duidelijk wil maken dat het geen goedkoop Chinees product betreft. Normaal houd ik helemaal niet van winkelstraten, maar hier geniet ik wel van. Plannen om iets te kopen heb ik echter niet. Wel kijk ik alvast rond waar ik eventueel morgen kleding kan halen in het geval mijn koffer niet in Seoul arriveert vandaag.

Tot twee keer toe zie ik straatverkopers die met een vrij bijzonder Koreaanse ‘lekkernij’ rondlopen: Beondegi. Dit zijn de poppen van de zijderups. Beondegi wordt verkocht in kartonnen bakjes en je eet je op met houten prikker / tandenstoker. Voor de Koreanen is het een snack die steeds verder ingeburgerd raakt. Ik sla lekker over! In Zuid-Korea zijn het sowieso voorlopers op het gebied van insecten eten. In 2016 opende het eerste restaurant waar alle gerechten gebaseerd zijn op insecten in Seoul. Dit restaurant, Papilon’s Kitchen’, was meteen een enorm succes.

14:30 uur – Tapgul Park

Op de kaart zie ik Tapgul Park staan. Ik loop er naartoe, wandel naar binnen, neem een kijkje en loop weer door. Voor de inwoners van Seoul is het een aangenaam plekje om in de buitenlucht te vertoeven, maar ik vind het voor toeristen zoals ikzelf weinig meerwaarde bieden om hier teveel tijd door te brengen. Misschien komt het ook wel door de tijd van het jaar. De meeste bomen, planten en struiken zijn nog kaal in maart.

14:45 uur – Berlijnse Muur

Ik loop door het moderne centrum van Seoul. Het staat hier vol met hoofdzakelijk moderne zakengebouwen. Dit is het hart van de Koreaanse economie, volgens mij. Zodra ik de Cheonggyecheon oversteek zie ik ineens een stuk van de Berlijnse Muur staan met daarvoor een blauwe beschilderde beer. Dit soort beelden ken ik nog van mijn bezoeken aan de Duitse hoofdstad Berlijn. de muur en de beer zijn door Berlijn geschonken aan de stad Seoul. Het symboliseert de overwinning van de Duitse tweedeling en het spreekt de hoop uit dat ook het in tweeën gedeelde Korea weer verenigd zal worden. Een zeer actueel onderwerp gezien het feit dat er lichte toenadering lijkt te zijn door Noord-Korea richting Zuid-Korea. Vanuit Seoul wordt er al lange tijd getracht in dialoog te geraken met Noord-Korea. Het lijkt erop dat onder de huidige Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un die kansen een stuk groter geworden zijn.

De Cheonggyecheon is een beek die dwars door het hart van Seoul loopt. Vorige eeuw werd de beek gedempt om plaats te maken voor een weg en later ook nog een verhoogde weg daarboven. Beide wegen zijn inmiddels verdwenen en de beek werd weer hersteld, In 2005 opende de Cheonggyecheon voor het publiek en sindsdien is het een populair recreatief gebied waar de locals graag doorheen lopen om eventjes te ontsnappen aan de dagelijkse hectiek van de stad.

15:00 uur – Myeong-dong

Ik ben terechtgekomen in de wijk Myeong-Dong. Hier zijn een aantal drukbezochte winkelstraatjes. In tegenstelling tot de straten die ik eerder vandaag bezocht heb vind je hier wel grote ketens tussen de lokale winkels. Hier kom je ook vooral om te shoppen voor de laatste mode, waardoor er hier een beduidend jonger publiek loopt. De moderne popmuziek schalt uit de luidsprekers van de winkels in de hoop de jeugdige klanten naar binnen te lokken. Ik vind deze wijk wat minder authentiek, maar ik denk dat veel mensen zich hier prima zullen vermaken. Wie serieus wil gaan winkelen in Seoul die kan eigenlijk niet om Myeongdong heen.

15:30 uur – Myeongdong kathedraal

Zuid-Korea telt meerdere religies waarbij er niet eentje dominant is. De grootste religie binnen het land is het christendom dat door ongeveer dertig procent van de bevolking aangehangen wordt. Het boeddhisme is de nummer twee religie van het land met een aandeel van nog geen 25%. Iets minder dan de helft van de bevolking heeft geen religie. Binnen het christendom is ongeveer tweederde protestant en eenderde katholiek. De Jehova’s getuigen vormen een duidelijke minderheid.

De aanwezigheid van miljoenen christenen zorgt natuurlijk ook voor de aanwezigheid van kerken. De Myeongdong kathedraal was de eerste en is de meest belangrijke Rooms-katholieke kerk van Zuid-Korea. Het geloofsgebouw is een belangrijk symbool voor het christendom in het land. De bouw van deze neogotische kathedraal begon in 1892. Zes jaar later was het gebouw af. Saillant detail is dat het christendom door de overheid nog niet echt geaccepteerd werd. De gedachten dat er slechts één god is werd door het strenge bewind als onzin gezien. Het christendom kreeg daarom met veel weerstand te maken. Met die gedachte in het achterhoofd is het knap dat men in die tijd toch zo’n vrij aanwezig katholiek geloofsgebouw weg heeft kunnen zetten in Seoul.

Ik neem een kijkje in de Myeongdong kathedraal en zie dat het een kerk is die voor mij op zoveel andere kerken lijkt. Het enige bijzondere voor mij persoonlijk is dat ik niet verwacht had kerken in Seoul aan te treffen.

15:50 uur – enorm veel streetfood

Na het kerkbezoek kom ik terecht op Myeongdong-gil. Dit is het hart van deze levendige wijk. Het barst er van de winkels, mensen en kraampjes. Veel van deze kraampjes verkopen allerlei soorten Koreaan streetfood zoals viskoekjes, saté, pannenkoeken en gesmoorde vleesgerechten. Dit is misschien wel de beste plek in Seoul om op straat te eten, zeker omdat de omloopsnelheid van het eten hier vrij hoog ligt. Ik heb helaas nog geen trek, dus ik houd het daarom bij wat foto’s maken.

De wijk Myeong-dong staat blijkbaar bekend als één van de beste plekken in heel Zuid-Korea om street food te eten. Wat mij vooral opvalt is de grote diversiteit in producten die hier aan de man gebracht worden. Ik zie ook iets wat niet Koreaans is, maar Spaans, en wat ik in Spanje zelf nog nooit gezien heb: churros met Oreo-vulling. Niet mijn ding, maar wie een Oreo-fan is zou ik zeker aanraden om dit te proberen.

16:00 uur – City Hall

Een fraaie combinatie van klassieke en moderne architectuur is terug te vinden in het gemeentehuis van Seoul. Je ziet vanaf het grote plein dat ernaast ligt eerst het voormalige gemeentehuis dat in 1925 tijdens de Japanse koloniale periode gebouwd is. De architectuur van dit bijna honderd jaar oude gebouw valt onder de categorie Keizerlijke kroonstijl. Deze oorspronkelijke City Hall heeft als dusdanig dienstgedaan sinds 1945 toen Korea bevrijd werd van de Japanners. Begin deze eeuw werd er een nieuw gemeentehuis achter het toenmalige gemeentehuis gebouwd. Deze nieuwe City Hall vormt qua architectuur een enorm contrast met het oude gebouw. Strakke lijnen met veel glas kenmerken het in 2012 officieel geopende nieuwe gemeentehuis. Het uiterlijk wordt omschreven als een strak vormgegeven tsunami van glas. Het oude gemeentehuis is blijven staan en kreeg een nieuwe functie: die van bibliotheek. Daarin bevindt zich een collectie van meer dan 200.000 boeken. Het gebouw heeft de sloophamers overleefd omdat het als belangrijk cultureel erfgoed beschouwd wordt.

16:10 uur – Deoksugung Palace

Het is tijd voor het tweede paleis van vandaag. Het Paleis van Deugdzaam Lang Leven ligt tegenover de City Hall. Deoksugung Palace is gebouwd in de vijftiende eeuw en was eigendom van Wolsandaegun, de oudere broer van de toenmalige koning Seongjong van de Joseon dynastie. Het werd overigens pas een paleis toen Gwanghaegun de troon besteeg en het gebouw in 1611 de naam Gyeongungung Palace gaf. In de loop der jaren wisselde de functie van het paleis af tussen officieel paleis en tijdelijke residentie. Pas in 1907 kreeg het complex de naam Deoksugung Palace. Het huidige ommuurde terrein is een stuk kleiner dan het stuk land dat het paleis vroeger besloeg. Een groot deel van de bebouwing is daardoor ook verdwenen.

Voor 1000 WAN koop ik een entreekaartje om het paleis te bezoeken. Opvallend is dat er binnen het complex niet alleen duidelijk Aziatische gebouwen, poorten en elementen zichtbaar zijn. Het westelijke deel van Deoksugung Palace zou zo in Europa gestaan kunnen hebben. De in 1900 gerealiseerde Jeonggwanheon Hall was het eerste in deels Europese stijl ontworpen gebouw dat ooit binnen een Koreans paleis is weggezet. Veel opvallender is het door de Britse architect ontworpen Seoljojeon dat zelfs een in Europese stijl aangelegde tuin met vijverpartij ervoor kreeg.

17:00 uur – pauze in het hotel

De reis van gisteren en de jetlag slaan toe, denk ik. Voel mijn voeten en ben moe. De batterij van mijn camera is ook leeg. Gelukkig ligt mijn hotel vlakbij. Ik loop naar mijn hotel en verwissel daar de batterij van mijn camera. Vervolgens ga ik naar de club lounge op mijn verdieping. Mag daar gratis drinken en snacken, dus daar maak ik even gebruik van. Ik neem een koel colaatje en pak wat zalm en kaas erbij. Die eet ik volgens goed Koreaans gebruik op met twee chopsticks. Ondertussen kan de batterij van mijn telefoon ook een beetje bijladen. Anders zou het zomaar kunnen dat ik in de loop van de avond met een lege batterij zou komen te zitten.

18:15 uur – wat rondlopen

Het is tijd om de straat weer op te gaan. Ik ben hier immers om Seoul te zien, niet om in een clublounge te zitten. Ik verken de buurt van het hotel nog een beetje. Buiten begint het ineens voelbaar af te koelen. Ik ben blij dat ik een vest aan heb, want anders had het al snel te fris geweest op dit moment. Aan het licht te zien zal het niet lang duren voordat de zon ondergaat. Dit is het tijdstip om avondfoto’s te maken. Vlak na zonsondergang kleurt de lucht langzaamaan middelblauw en vervolgens donderblauw voordat het echt donker wordt. Dat is het zogenaamde blauwe uurtje. In de praktijk duurt dit vaak gaan uur, tenzij dat je in de zomer in Scandinavië vertoeft. Ik maak verschillende foto’s tijdens mijn wandeling. Eerlijk gezegd heb ik geen compositie kunnen vinden waar ik echt geïnspireerd door raak.

19:00 uur – neon

In een zijstraat zie ik een vrij grote hoeveelheid neon- en lichtreclame. Dit is de lokroep van een buurt waar veel restaurants en bars te vinden zijn. De belangrijkste straat is Ujeongguk-ro 2-gil die aan de oostelijke kant overgaat in Samil-daero 19-gil. De hoeveelheid neon is voor mij een reden om er een kijkje te gaan nemen. Hier maak ik gedurende een klein half uurtje verschillende foto’s. Dit inspireert mij wel! Het valt me ook hier op dat er zo weinig westerlingen zijn. Wel staan er bij diverse menukaarten ook Engelse teksten bij. Voor toeristen is het hier dus prima te doen om iets te bestellen en in ieder geval een idee te hebben van wat je gaat krijgen.

19:30 uur – curry

Voor mij is het inmiddels ook wel tijd geworden om iets te gaan eten. De restaurants sluiten hier meestal al om 22 uur, soms ook eerder. Ik strijk neer in Curryhouse CoCo Ichibanya. Dit is niet authentiek Koreaans, maar daar ben ik later achtergekomen tijdens het schrijven van dit artikel. CoCo Ichibanya schijnt een Japanse keten te zijn van curry-restaurants. En succesvol, als ik zo de omzetcijfers van het moederbedrijf zie.

Japans of Koreaans, wat maakt het eigenlijk uit. Ik heb een lekkere maaltijd voor vrij weinig geld. Ik heb de curry besteld met ‘premium pork cutlet’. Dit is een plat stuk varkenshaas dat gepaneerd en gebakken (of gewokt) is. Ik krijg een bord geserveerd met de ene helft rijst, de andere helft currysaus en daar bovenop de Japanse schnitzel. Ik eet mijn bord bijna schoon leeg. Dit is zeer aangenaam, vooral omdat de curry wel pikant is maar op geen enkel moment te heet wordt.

Bij het gerecht wordt er een potje met ingemaakte groente op tafel gezet. Ik weet niet wat het exact is, maar weet wel dat het lekker is. Ik schep tijdens het eten drie keer op van dit zoetzure bijgerechtje. Ik heb trouwens weer geen drankje bij de maaltijd besteld. Wederom krijg ik gratis water voorgeschoteld, dus waarom zou ik nog betalen voor een extra drankje? Redelijk wat mensen doen dat niet in Korea. Het is dus eigenlijk heel gewoon dat je het bij het gratis tafelwater houdt. Na afloop reken ik 10.900 WAN af. Dat is als ik het zo snel uit mijn hoofd uitreken nog geen 9 euro. Een prima prijs voor een aangenaam gerecht.

20:10 uur – biertje

Na het eten ga ik naar de overkant. Daar zit Beer Works: een bier café annex restaurant. Ik heb eerlijk gezegd wel zin in een biertje als afsluiting van de dag. Ik bestel de Alejandro Wheat Beer. Dit is een vrij licht (4,3% alcohol) bier van de tap dat hoppig is en duidelijke citrusaccenten heeft. Ik geniet van mijn bier terwijl ik zittend aan het raam naar buiten kijk. Nadat ik mijn bier op heb reken ik 5900 WAN af. Dat is bijna vijf euro. Fooi betaal ik niet. Dat doe ik niet omdat ik te gierig ben, maar omdat het geven van fooien niet gebruikelijk is in Zuid-Korea. Dat is overigens in wel meer Aziatische landen zo. Ik weet dat een fooi geven in Japan zelfs als beledigend ervaren kan worden. Dit is waarom je toch altijd moet zorgen dat je je een beetje inleest voordat je op reis gaat naar een bepaalde bestemming. Ik had nu door de onverwachte reis naar Seoul wat minder voorbereidingstijd (geen!). Op weg van de luchthaven naar het hotel heb ik gisteravond wel wat basiszaken op internet opgezocht. Zo kom je er dan ook achter dat je hier geen fooien moet geven.

21:00 uur – terug in het hotel

Moe maar voldaan keer ik terug naar mijn hotel. Zodra ik binnenstap ga ik toch eerst even controleren of mijn koffer misschien al gearriveerd is. Het zou zomaar mee kunnen vallen en dat ze hem al eerder gebracht hebben. Het schijnt echter niet zo te zijn. Wel vertelt de vriendelijke dame achter de receptie mij dat ze vanaf de luchthaven contact opgenomen hebben en dat ze tussen 23 uur en middernacht mijn bagage af komen leveren. Als het goed is ga ik dus eindelijk met mijn bagage herenigd worden. Ik wacht hoopvol af in mijn kamer.

Iets na middernacht wordt mijn koffer naar mijn hotelkamer gebracht. Zelden was ik blijer om dit zilvergrijze ding te zien.

Mijn indruk van Seoul

Gisteravond had ik al een klein beetje van Seoul gezien toen in na aankomst in mijn hotel op zoek gegaan ben naar een plekje om te eten. Vandaag heb ik het centrum van Seoul bij daglicht ontdekt. Dat viel niet bepaald tegen, moet ik zeggen. Ik wist niet wat ik moest verwachten. Dat kwam omdat wij in Europa over het algemeen weinig afweten van Seoul, Korea en de Koreaanse cultuur. Daarnaast heb ik natuurlijk ook geen tijd gehad om mezelf voor te bereiden. Binnen anderhalf uur nadat ik mijn ticket Beijing-Seoul geboekt had, zat ik al in het vliegtuig. Ik ben vandaag daarom niet met een lijstje met de top 10 bezienswaardigheden van Seoul op pad gegaan, maar gewoon met een ouderwetse stadsplattegrond en mijn fotocamera.

Het leuke van Seoul is de authenticiteit. Dat dit een Aziatisch land is zie je meteen. Seoul heeft echter wel zijn eigen cultuur en uiterlijk. Dit in combinatie met de vriendelijke mensen van de stad  en je hebt natuurlijk een prima bestemming. Ik moet zeggen dat het weer vandaag ook niet bepaald tegenviel. Door de smog was er een schraal zonnetje bij lenteachtige temperaturen van maximaal een graad of 16-17.