Binnen een jaar twee keer naar dezelfde stad? Jawel, hoor. Na een dagje winters Wenen ontdekken in november keer ik in de zomer nog een keertje terug om meer van deze Oostenrijkse hoofdstad te zien. De vorige keer was voor mij niet de eerste keer dat ik Wenen bezocht, maar wel de eerste keer sinds ik van reizen mijn beroep heb gemaakt. Het vorige zomerse bezoek dateert volgens mij zelfs al iets van een jaar of vijftien geleden. Tijd dus om zomers Wenen te herontdekken. Dit keer geen kerstmarkten en somber weer, maar zon en stadsstranden!

Ik verheug me erop om de Volksgarten mét kleurige bloemen te zien, om de barokke gevels te zien stralen in de zon en om de zomerse vibe van Wenen te voelen. Ik herinner me zomers Wenen als een levendige stad waar veel gebeurt. De vorige keer vloog ik met een speciale vlucht van TUI mee waarbij ik ‘s morgens vroeg heen vloog en ‘s avonds weer terugkeerde naar Nederland. Dit keer vlieg ik met Transavia vanaf Rotterdam naar Wenen, maar overnacht er. De twaalf uur die ik hier beschrijf betreft de tweede dag in Wenen. Deze heb ik op zo’n manier ingevuld dat ik een mooie dag vol highlights in Wenen heb. 

Het hotel dat ik geboekt heb ligt niet in de stad, maar in DonauCity. Dit is het moderne stuk van de stad waar de Verenigde Naties gevestigd zijn. Tijdens de vorige trip naar Wenen keek ik vol bewondering naar DC Tower 1. Dit is de hoogste wolkenkrabber van Wenen en heel Oostenrijk. Toen ik bij booking.com zag dat ik voor € 97,20 per nacht in het hierin gevestigde vijfsterren Melia hotel kon overnachten, bedacht ik me geen moment en boekte meteen. Voor dat geld kun je in het centrum geen vergelijkbaar hotel vinden. De reistijd met de metro naar hartje Wenen bedraagt slechts tien minuten en het metrostation ligt op vijf minuten lopen van het hotel. Wat wil je nog meer?

08:00 uur – genieten van het uitzicht

Mijn kamer is op de negende verdieping van DC Tower 1. Geen uitzicht richting de stad, maar in westelijke richting op een stukje van de stad en een stukje van Donau City. Ik ben inmiddels een half uurtje wakker na een prima nacht in het Melia Vienna Hotel. Onder het genot van een (gratis) Nespresso heb ik digitaal het nieuws bekeken op mijn iPad. Tijd om snel de douche in de springen en op pad te gaan!

highlightsvanwenen-0800-genietenvanhetuitzicht

08:20 uur – ontbijt bij Ströck

Ontbijten in het hotel kost € 26,-. Ik vind dit soort bedragen voor de eerste maaltijd van de dag totaal buien alle proporties. Ik ontbijt dan ook alleen maar in hotels als het een stuk goedkoper is, als het inbegrepen zit bij de boeking of als ik bijna geen andere goede optie heb. In Europese grote steden is die andere goede optie er vrijwel altijd wel. Ik loop dus mijn hotel uit waarbij ik al direct uitkom bij een vestiging van Ströck. Dit is een bakkerij/koffieshop waar je dus ook kunt ontbijten. Ik bestel een ciabatta met ham en een dubbele espresso. De kosten voor dit ontbijt bedragen nog geen zes euro. Ik heb hiermee dus twintig euro bespaard. 

highlightsvanwenen-0820-ontbijt

08:55 uur – naar Wien Hauptbahnhof

In een vijftal minuten loop ik naar metrostation Kaisermühlen – Vienna International Centre. Hier stap ik op metrolijn 1 (U1) die me in 13 minuten naar station Südtiroler Platz – Hauptbahnhof brengt. Hier ligt het centraal treinstation van Wenen en ben ik op redelijke afstand van mijn eerste reisdoel in Wenen: Slot Belvedere. 

Ik verbaas me erover dat het station grotendeels onder de grond schijnt te liggen. Zelfs als ik eenmaal weer op de begane grond ben en op straat sta, zie ik niet meteen het stationsgebouw. Ik moet ook even goed zoeken naar de tramverbinding die me dichter bij Slot Belvedere brengt.  

highlightsvanwenen-0855-naar-wien-hauptbahnhof

09:30 uur – Schloss Belvedere

Na een korte tramrit en een paar minuten lopen kom ik aan bij de ingang van het paleizencomplex. Als eerste zie ik de indrukwekkende toegangspoort waarachter het Obere Belvedere ligt. Ik heb geluk. Het is een prachtige zonnige dag en de voorkant van het barokke paleis staat nu vol in de zon. Het late zomerzonnetje zorgt voor een mooie reflectie van het gebouw in het water in de vijver ervoor. Ik geniet van het uitzicht en maak wat foto’s. De mooiste besluit ik te delen op mijn instagram account.

highlightsvanwenen-0930-schloss-belvedere

Aan de zijkant is er een ticketshop. Ik twijfel even of ik een entreeticket koop. Het besluit om het niet te doen is gebaseerd op het vooruitzicht dat ik ook Schloss Schönbrunn nog ga bezoeken vandaag. Daar wil ik wel naar binnen gaan. Dat paleis geldt immers als de grote topattractie van Wenen. 

Als ik om het slot heengelopen ben zie ik het grootste deel van de tuin. Deze ligt tussen het Obere Belvedere en het Untere Belvedere, dat eerder gebouwd werd dan het hoger gelegen paleis. Op het moment dat ik in de tuin rondloop springen de fonteinen aan. Dit is om klokslag 10:00 uur. Volgens mij hetzelfde moment dat het museum in het Belvedere haar deuren opent.

highlightsvanwenen-0930-schloss-belvedere-tuin

10:15 uur – Russendenkmal

Nadat ik de paleistuin van Slot Belvedere verlaten heb arriveer ik op de Schwarzenbergplatz. Hier staat het Heldendenkmal der Roten Armee. Dit monument wordt ook vaak Russendenkmal genoemd. Het is opgericht om de ongeveer 17 duizend tijdens de Tweede Wereldoorlog gevallen soldaten van het Russische leger te herdenken. Ook herinnert dit grote monument mensen aan het feit dat ook Wenen, net als Berlijn, na de Tweede Wereldoorlog gedurende een periode van tien jaar in vier delen verdeeld was. Omdat Oostenrijk in 1955 het staatsverdrag ondertekende werd het weer een vrij land en vertrokken de geallieerden uit Oostenrijk en Wenen. Dit stukje historie leren we in Nederland amper tijdens de geschiedenislessen. De andere verdeelde stad, Berlijn, krijgt vrijwel alle aandacht omdat de Berlijnse Muur en de verdeeldheid van de stad symbool stonden voor de Koude Oorlog die heerste tussen Amerika en de Sovjet-Unie.

highlightsvanwenen-1015-ruslanddenkmal

10:25 uur – Karlskirche

Mijn aandacht wordt getrokken door een groene koepel die tussen de huizen door te zien is. Nieuwsgierig ga ik op zoek naar het gebouw dat hier bij hoort. Ik arriveer op de Karlsplatz. Hier staat de Karlskirche te pronken. Het protserige uiterlijk is een fraai voorbeeld van een kerk uit de barok. Deze kerk is begin achttiende eeuw ontworpen door de Oostenrijkse architect Johann Bernhard Fischer von Erlach. In 1739 was de aan de heilige Carolus Borromeuskerk gewijde kerk voltooid. 

highlightsvanwenen-1025-karlskirche

Wat direct mijn aandacht trekt zijn de twee zuilen. Deze doen me direct herinneren aan Rome. Tijdens een bezoek aan Rome vorig jaar heb ik daar de Zuil van Trajanus gezien. De manier waarop de reliëfs op de marmeren zuilen aangebracht zijn doen me direct aan de Romeinse zuil denken. Uit naslag blijkt dat mijn gevoel helemaal correct is. 

In eerste instantie heb ik niet de intentie om de kerk te bezoeken. Ik heb eerlijk gezegd niet zoveel met religieuze gebouwen tenzij ze architectonisch erg bijzonder zijn of binnen een religie een zeer belangrijke rol spelen. Ik zie bij de zijentree echter dat er een panoramalift is. Uitzicht over Wenen lijkt me met het fraaie weer dat er nu heerst wel een goed idee. Ik betaal daarom braaf het entreegeld (onderhoudsgeld voor de kerk). De lift brengt me tot aan de onderzijde van de koepel. De fresco’s die in de koepel aangebracht zijn, zijn absoluut een mooi plaatje. Om nog hoger te komen en van het uitzicht te genieten moeten er eerst nog zo’n honderd treden beklommen worden. Dit is geen nauwe stenen trap zoals je ze wel vaker ziet, maar een trap die door middel van stellages gebouwd is met mooie vlakke en brede treden. 

highlightsvanwenen-1025-karlskirche-trappen

highlightsvanwenen-1025-karlskirche-fresco

Eenmaal boven aangekomen heerst er een lichte teleurstelling. Het uitzicht wordt beperkt omdat je vanaf een klein afstandje door het gaas heen naar buiten moet kijken. Dus geen fraaie panoramafoto’s van Wenen, maar een kijkje door de ramen van de koepel.

highlightsvanwenen-1025-karlskirche-uitzicht

10:55 uur – Wiener Secession en de Naschmarkt

Wat blinkt daar in de verte? Ik zie een enorme soort van gouden bal enorm blinken in het zonnetje. Het is het gebouw van de Wiener Secession. Dit is een fraai voorbeeld van jugendstil architectuur. Ik geniet van de prachtige elementen van het bouwwerk. De Wiener Secession was een vereniging van beeldende kunstenaars. Bekende kunstenaars zoals Otto Wagner en Gustav Klimt waren verantwoordelijk voor deze vereniging.

highlightsvanwenen-1055-secession

Ongeveer vijftig meter verderop begint de Naschmarkt. Dit is de grootste markt van Wenen en mede daarom een vrij populaire toeristische attractie. Ik heb een dag eerder al over de Naschmarkt gelopen en vind het in vergelijking tot stadsmarkten die ik in andere steden heb gezien niet de moeite waard om er deze dag nog een keer naartoe te gaan. Het is nog geen tijd om te lunchen (er zijn veel eettentjes te vinden op de Naschmarkt). Het aanbod van kraampjes vind ik niet boeiend genoeg om er binnen deze ’12 uur in Wenen’ aandacht aan te besteden. Ik besluit daarom om door te lopen.

highlightsvanwenen-1055-naschmarkt

11:10 uur – Wiener Staatsoper

De Weense Staatsopera is het belangrijkste operahuis ter wereld. Het is één van de vele mooie gebouwen die aan de Weense Ringstraße staat. Het imposante gebouw is in neoclassicistische stijl opgetrokken en opende in 1869 haar deuren. Sindsdien is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste operahuizen ter wereld. Voor menig operaliefhebber is het bijwonen van een uitvoering in de Wiener Staatsoper dan ook een hoogtepunt tijdens een bezoek aan Wenen. Je moet dan wel bereid zijn om een aardige som geld te betalen. Afhankelijk van de voorstelling en de plek waar je kunt zitten betaal je voor een entreeticket al snel ergens rond de 150 tot 200 euro. Voor de allergoedkoopste kaarten ben je meestal al meer dan honderd euro kwijt. Ik houd het bij het bewonderen en fotograferen van het exterieur van het gebouw. Mocht je echt een operaliefhebber zijn en het budget er voor over hebben, dan zou ik aan willen raden om een dag in Wenen af te sluiten met een opera in de Wiener Staatsoper.

highlightsvanwenen-1110-wienerstaatsoper

11:20 uur – Kärntner Straße

Ik verlaat de ringstraat van Wenen en ga het historische centrum in. Dat doe ik via de Kärntner Straße. Dit is één van de bekendse en drukste winkelstraten van Wenen. Wie wil gaan winkelen in Wenen die zal het hier ongetwijfeld prima naar zijn/haar zin hebben. Shoppen is aan mij niet zo besteed en er zijn zoveel dingen te zien in Wenen. Ik laat de winkels daarom links (en rechts) liggen. De Kärntner Straße is voor mij vandaag niet meer dan de toegangsweg tot het centrum.

highlightsvanwenen-1120-winkelstraat

11:35 uur – Neuer Markt

Vanaf de Kärntner Straße maak ik even een uitstapje naar links. Hier ligt de Neuer Markt (Nieuwe Markt), die helemaak niet zo nieuw is als de naam doet vermoeden. Het is één van de oudste pleinen in Wenen. De Neuer Markt stamt uit de middeleeuwen. De eerste keer dat de naam voorkwam is in het jaar 1234 geweest. Veel van de hedendaagse bouwwerken rondom het rechthoekige plein stammen uit een later tijdperk. Het zijn vooral zeventiende en achttiende eeuwse gebouwen die je hier kunt bewonderen. De barok is hier dan ook alom vertegenwoordigd. 

highlightsvanwenen-1135-neuermarkt2

Centraal op de Neuer Markt staat de Donnerbrunnen. Deze fontein is gebouwd tussen 1737 en 1739 en is ontworpen door Georg Raphael Donner. De vier allegorische figuren rondom de fontein belichamen de rivieren Enns, Traun, March en Ybbs in het voormalige Aartshertogdom Oostenrijk. Opvallend detail is dat de beelden in de fontein een tijd verwijderd zijn geweest. Reden was dat de naaktheid aanstootgevend zou zijn. Gelukkig is men tegenwoordig niet zo bekrompen meer en kun je de Donnerbrunnen in al zijn pracht en praal bewonderen.

highlightsvanwenen-1135-neuermarkt

11:45 uur – Stephansdom

Ik arriveer in het hart van de stad Wenen: de Stephansplatz. Hier staat de bekendste kerk van de stad, de Stephansdom. Deze gotische kerk is voor toeristen een herkenningspunt omdat de zuidelijke kerktoren boven de andere bebouwing uittorent. Voor wie geen stadsplattegrond bij zich heeft of de beschikking heeft over een kaart van Wenen op de mobiele telefoon, is deze 136,7 meter hoge toren een handige baken om op te navigeren. Je weet dat als je eenmaal de Stephansdom bereikt hebt, je in het centrum van de stad staat. 

highlightsvanwenen-1145-stephansdom

Tijdens mijn vorige trip naar Wenen heb ik de deze kerk al bezocht. Dit keer wil ik vooral het dak nog eens goed bewonderen bij zonnigere omstandigheden. Dat doe ik net als veel andere toeristen vanaf de Stephansplatz. Ik kijk nog wel even goed om me heen of er een plek is dat een hoger standpunt biedt om de Stephansdom op de foto te zetten. De enige plek die ik kan ontdekken is het terras van het DO&CO Hotel Vienna. Om hier toegang tot te krijgen moet je een reservering hebben om te lunchen. Ik heb nog geen trek, dus laat dit voor wat het is.

highlightsvanwenen-1145-stephansdom-docohotel

12:10 uur – Graben en de Kohlmarkt

Nadat ik de Stephansplatz verlaten heb vervolg ik mijn weg via de autovrije Graben. Het winkelaanbod in deze straat wordt ineens al een stuk exclusiever dan in de Kärntner Straße. Hier kom je de eerste winkels tegen van de wat meer exclusieve modemerken. Zoals al eerder geschreven blijft het voor mij vooral bij ‘window shopping’. Ik heb totaal geen zin om vandaag te winkelen. De dure merken zijn ook alom vertegenwoordigd aan de Kohlmarkt. Dit is misschien wel één van de mooiste winkelstraten van Wenen. Op de Kohlmarkt kom ik uit bij mijn volgende doel: Hofkonditorei Demel.

highlightsvanwenen-1210-graben-en-kohlmarkt

12:20 uur – Demel

Koffie vormt een belangrijk onderdeel van het dagelijks leven in Wenen. Al sinds lange tijd speelt koffie een substantiële rol in de Oostenrijkse hoofdstad. Dit heeft geleid tot een Weense koffiespecialiteit die men op veel plekken van de wereld nu kent als de Wiener Melange. Daarnaast is Wenen bekend vanwege de koffiehuizen en banketbakkers waar uitstekende koffie met gebak geserveerd wordt. Wereldberoemd is natuurlijk de Sachertorte. Deze in 1832 uitgevonden chocoladetaart is wereldwijd een begrip onder chocoholics en liefhebbers van taart. Je kunt deze typisch Weense lekkernij natuurlijk gaan proeven bij het Sacher Hotel. Daar heet deze zoete lekkernij Original Sacher-Torte (met streepje). De Sachertorte (zonder streepje) mag ook op andere plekken gemaakt en geserveerd worden, zoals bij de voormalige Hofkonditorei Demel. Deze bakkerij wordt al jarenlang gezien als de beste van Wenen. Voor veel toeristen is dit dan ook de plek om de Sachertorte uit te proberen. 

highlightsvanwenen-1220-demel

Ik bezoek Demel ook. Chocoladetaart is echter niet zo mijn ding. Ik bestel daarom een stuk kwarktaart met een laagje aardbeien in gelei er bovenop. Daar neem ik natuurlijk de Wiener Melange bij te drinken. Deze wordt zoals het hoort geserveerd met een glaasje water. Zowel de koffie als de taart zijn heerlijk. Beiden niet te zoet, zodat je nog proeft wat je eet of drinkt. Ik reken na een half uurtje iets minder dan tien euro af. Dat is niet echt goedkoop, maar dat weet je vooraf als je op zo’n bekende plek gaat zitten.

Je kunt bij Demel een kijkje in de bakkerij nemen. Vanachter het glas zie je hoe de banketbakkers aan het werken zijn aan de Sachertorte en andere lekkernijen. Ik zie hoe kleine varianten van de Sachertorte met chocolade besmeerd worden.

highlightsvanwenen-1220-demel-bakker

12:55 uur – Michaelerplatz

De volgende stop is de Michaelerplatz. Dit plein is vernoemd naar de dertiende-eeuwse Sint-Michaëlkerk die hier staat. Ik werp een korte blik in de kerk die ooit hofparochie geweest is. Daarna ga ik naar het hart van het ovale plein waar opgravingen te zien zijn van Romeinse woningen die hier ooit gestaan hebben. 

highlightsvanwenen-1255-romeinsewoningen

Op de Michaelerplatz staan de paardenkoetsen achter elkaar opgesteld. Dit is één van de plekken waar je een tocht met zo’n paardenkoets kunt starten. Zo’n koets heet hier een Fiaker. Je zult ze redelijk veel door de straten van centraal Wenen zien lopen. In de tweede helft van de negentiende eeuw vormden deze Fiakers een belangrijke vorm van transport in Wenen. Er liepen er op het hoogtepunt meer dan duizend rond in de straten van Wenen. Tegenwoordig worden de Fiakers alleen nog maar gebruikt door toeristen. Goedkoop is dit niet: reken op 55 euro voor een ritje van 20 minuten, waarbij de koetsier je ondertussen van alles vertelt over Wenen. Ik kies ervoor om deze kans aan me voorbij te laten gaan. Het bedrag is me veel te hoog, zeker gezien het feit dat ik alleen op pad ben.

highlightsvanwenen-1255-fiaker

13:10 uur – lunch aan de Rathausplatz

De vorige keer stond de Rathausplatz vol met kraampjes van de grootse kerstmarkt die hier georganiseerd werd. Dit keer wordt mijn wens om het neogotische stadhuis van Wenen zonder obstakels op de foto te zetten de kiem in gesmoord door het Filmfestival dat hier op dit moment georganiseerd wordt. Jammer, want het Wiener Rathaus is volgens mij één van de meest fotogenieke gebouwen van Wenen. De Rathausplatz is echter vaak het decor van grotere evenementen in Wenen. De kans dat je hier aankomt en er niets georganiseerd wordt is daarom niet zo groot.

highlightsvanwenen-1310-rathausplatz

Vanwege de 26e editie van het Film Festival staan er ook een hoop kraampjes waar je eten en drinken kunt halen. Deze kun je vervolgens nuttigen op de bankjes die centraal opgesteld staan. Er zijn veel keukens vertegenwoordigd. Zo kun je hier sushi, curry, hamburgers, noodles of Griekse gerechten eten. Ik ga voor een gepofte aardappel met pulled pork als lunch. Geen groot gerecht, maar ik heb een uur geleden nog koffie met gebak op. Mijn trek is daarom niet al te groot.

highlightsvanwenen-1310-lunch

13:35 uur – borreltijd

Het zonnetje schijnt, het buikje is gevuld. Waarom dan niet even uitbuiken met een lekker drankje in het zonnetje? Ik vlij mijn kontje daarom neer op het terras van Esterházy met een Esterházy Hugo Spritz Special. Voor dit koele zomerdrankje betaal ik 3 euro en 90 cent. Ook moet ik twee euro statiegeld betalen die ik terugkrijg op het moment dat ik mijn glas inlever.

highlightsvanwenen-1335-borreltijd

14:00 uur – Volksgarten

De vorige keer heb ik het park Volksgarten ook al bezocht. Op die sombere grijze novemberdag kon je al zien dat dit park in de zomermaanden absoluut mooie zou moeten zijn. Dat wil ik natuurlijk even ontdekken dus ik duik dit park weer in. Mijn vermoeden klopt helemaal. Op deze late zomerdag staan de rozenstruiken nog in volle bloei en zorgen ook de perkplantjes voor de nodige kleurrijke accenten. Dit is de Volksgarten op haar mooist.

highlightsvanwenen-1400-volksgarten

14:20 uur – Hofburg

Als je Wenen bezoekt kun je niet om Hofburg heen. Dit van oorsprong Habsburgse paleis is ooit als middeleeuwse burcht gebouwd. Van de oorspronkelijke burcht is eigenlijk helemaal niets meer over. Het hedendaagse Hofburg heeft haar vorm gekregen in de periode vanaf de zestiende eeuw tot het begin van de twintigste eeuw. Op dit moment vinden er aan de voorzijde van het paleis bouwwerkzaamheden plaats om hier tijdelijke parlementsgebouwen weg te zetten. Het huidige parlementsgebouw wordt vanaf 2017 verbouwd.

highlightsvanwenen-1420-hofburg

14:45 uur – Albertina

Tijd voor een museumbezoek. De vorige keer dat ik in Wenen was heb ik het Kunstforum Wien, het Sisi-Museum en het Kunsthistorisches Museum bezocht. Dit keer kies ik voor het Albertina. Dit museum is vooral een prentenkabinet. Vandaag zijn er meerdere tijdelijke exposities te bewonderen die zeker de moeite waard zijn.

highlightsvanwenen-1445-albertina

Hoofdexpositie is ‘Monet to Picasso’ waarbij je schilderwerken en tekeningen kunt bekijken van verschillende twintigste-eeuwse kunstenaars zoals Picasso, Monet, Cézanne, Renoir en Gaugin. Deze expositie bevindt zich op de tweede verdieping. Op de onderste verdieping kun je moderne kunst bekijken. Hier hangen zo’n tachtig verschillende meesterwerken van o.a. Andy Warhol, Anselm Kiefer, Gerhard Richter, Arnulf Rainer, Georg Baselitz, Alex Katz, Kenton Nelson, Imi Knoebel en Maria Lassnig. 

highlightsvanwenen-1445-albertina-monet

De eerste verdieping is een paleismuseum. Hier kun je alle pracht en praal van het Erzherzog Albrecht bewonderen, waar het museum Albertina in gevestigd is. De inrichting van de ruimtes doet me sterk denken aan paleizen zoals Sanssouci in Potsdam en het kasteel van Versailles bij Parijs.

highlightsvanwenen-1445-albertina-eersteverdieping

16:10 uur – fraaie gevels

Vanaf het Albertina loop ik richting metrostation Ketten-brückengasse. Dit metrostation ligt aan de zuidwestelijke kant van de Naschmarkt. Van hieraf kan ik metrolijn 4 nemen richting Schloss Schönbrunn. Een iets kortere route is om naar het metrostation op de Karlsplatz te lopen. Ik heb echter gelezen dat er aan de Linke Wienzeile enkele fraaie gevels te bewonderen zijn. Ik sta dan ook inderdaad oog in oog met een paar fraaie gevels zoals het Majolikahaus dat ontworpen is door Otto Wagner en het ernaast gelegen met bladgoud gedecoreerde pand aan de Linke Wienzeile 38 dat ook wel bekend staat als het Goldenes Haus.

highlightsvanwenen-1610-fraaiegevels

16:40 uur – Schloss Schönbrunn

Na een metrorit van tien minuten en een ongeveer even lange wandeling ben ik aangekomen bij Schloss Schönbrunn. Dit paleis wordt gezien als de belangrijkste bezienswaardigheid van Wenen. Dat merk ik ook wel aan de drukte bij het metrostation dat vlak bij het paleis ligt. Drukte op de perrons en in de metro voorspellen niet veel goeds. Het paleis staat sinds 1996 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

highlightsvanwenen-1640-schloss-schonbrunn

Het valt allemaal mee te vallen. Ik heb geen skip-the-line tickets voor Schloss Schönbrunn gekocht omdat ik geen idee had hoe laat ik hier zou arriveren. Kom je eerder op de dag dan is het vooraf kopen van entreetickets voor Schloss Schönbrunn zeker aan te raden. Op dit tijdstip is het gros van de toeristen al weer vertrokken van Schönbrunn. Ik kan dan ook binnen vijf minuten een kaartje kopen en naar binnen. Ik besluit de Imperial Tour te doen. Dit is de kleinste ronde die je kunt maken in het kasteel. De tijdsindicatie voor de hele Imperial Tour is 30 tot 40 minuten, wat ik eigenlijk wel lang genoeg vind om een indruk te krijgen van dit paleis waar de voormalige keizer Franz Joseph met zijn vrouw Elisabeth (Sisi) gewoond heeft. Met de Imperial Tour (€ 13,30) kun je 22 vertrekken zien. Bij de Grand Tour (€ 16,40) krijg je 40 vertrekken te zien. 

schonbrun

17:25 uur – de paleistuin

Na het bezoek aan het paleis is het tijd om nog eventjes om te lopen om de kasteeltuin te bezoeken. Dit biedt me de mogelijkheid om nog even een mooie overzichtsfoto van het paleis te maken. De tuinkant van Schloss Schönbrunn staat op dit moment mooi in het zonlicht. Ik schiet enkele foto’s voor mezelf en zet op verzoek ook een groepje andere toeristen op de foto. Dat gebeurt me regelmatig omdat ik alleen reis en vaak met twee camera’s rondloop. Men gaat er dan al snel vanuit dat ik goede foto’s kan maken. Ik stel de toeristen kennelijk niet teleur met het resultaat.

highlightsvanwenen-1725-schloss-schonbrunn-paleistuin

18:05 uur – metro naar het centrum

Inmiddels heb ik bijna 17 kilometer gelopen. Ik vind het wel genoeg zo. De paleistuin is immens groot en er is ongetwijfeld nog aardig wat te ontdekken wat ik nog niet gezien heb. Ik kies er echter voor om richting het centrum te gaan. Het begint langzaam aan tijd te worden voor het diner.

highlightsvanwenen-1805-metro-naar-centrum

18:30 uur – schnitzel eten bij Lugeck

De beste Wiener schnitzels eet je bij Figlmüller. Dit restaurant staat al meer dan een eeuw bekend als dé plek in Wenen om schnitzels te eten. De vorige keer heb ik dan ook een heerlijke Figlmüller schnitzel op toen ik in november in Wenen was. Om niet in herhaling te vallen ga ik dit keer naar een ander restaurant. Dat wordt het vrijwel even populaire Lugeck. De belangrijkste reden waarom dit Weense restaurant zo populair is, is misschien wel omdat het van Figlmüller is. De kaart vertoont dan ook zeker overeenkomsten. De Figlmüller schnitzel (van varkensvlees) staat hier niet op de kaart, maar wel de originele Wiener Schnitzel die van kalfsvlees gemaakt wordt. Dat is dan ook hetgeen dat ik bestel. Als drankje neem ik een glas van het huisbier. Dat wordt door de Weense stadsbrouwer Ottakringer gemaakt. Ik laat alles me heerlijk smaken.

highlightsvanwenen-1830-wienerschnitzel-van-lugeck

Na het eten loop ik nog een klein stukje door de Weense binnenstad om wat uit te buiken. Vervolgens neem ik aan de Schwedenplatz de metro richting mijn hotel.

19:45 uur – Prater

Laten we vooraf even duidelijk zijn: ik heb niets met kermissen, attractieparken en dat soort zaken. Maar als je tijdens het blauwe uurtje bij Prater aankomt met de metro dan moet je even uitstappen. Dat doe ik dan ook vanwege twee redenen: Prater is op dat moment fotogeniek en Prater behoort volgens de ANWB Extra reisgids over Wenen tot de vijftien belangrijkste bezienswaardigheden van Wenen. Vandaar dat ik mijn metroreis richting het hotel eventjes onderbreek voor een bezoek aan het Wiener Prater. Het Volksprater, wel te verstaan. Het Prater zelf is een groot park. Het Volksprater of Wurstelprater is het deel dat als een permanent attractiepark ingericht is.

Ik loop een minuut of dertig rond in het park waar onder andere het beroemde reuzenrad staat dat uit het jaar 1897 stamt. Het is overigens vrij rustig in het Prater. Ik had het drukker verwacht. Misschien dat komt omdat het een doordeweekse dag is?

highlightsvanwenen-1945-prater

highlightsvanwenen-1945-prater2

20:35 uur – terug in Donau City

Om 20:23 uur neem ik de metro vanaf station Praterstern terug naar metrostation Kaisermühlen – Vienna International Centre. Het ritje duurt maar een minuut of vijf. Het is inmiddels donker geworden op het moment dat ik in Donau City aangekomen ben. Ik maak nog wat foto’s van de strakke architectuur bij avondlicht voordat ik terugkeer naar mijn hotelkamer. Daar ga ik eerste een lekkere douche nemen. Vandaag heb ik in totaal zo’n 22 kilometer gelopen. Dat is me niet in de koude kleren gaan zitten. Mijn voeten voelen vermoeid aan en ik voel me vies. Op zo’n zomerse dag zweet je toch ook wel wat tijdens al het lopen.

highlightsvanwenen-2035-donaucity

Na de opfrisbeurt ga ik nog even naar de 57e verdieping. Daar geniet ik onder het genot van een heerlijk drankje in de loungebar nog even na van een heerlijke dag in Wenen. De stad heeft helemaal aan de verwachtingen voldaan. Ik heb er geen spijt van dat ik op korte termijn wéér naar Wenen geweest ben. De stad is het waard.