Het is januari en Nederland laat zich van z’n winterse kant zien. Wie de zon op wil zoeken en niet te ver wil vliegen, heeft bestemmingen zoals Dubai, Kaapverdië en de Canarische Eilanden als optie. Omdat mijn vrouw en ik van lekker weer en wandelen houden, valt de keuze in ons geval op Gran Canaria. Niet om hele dagen aan het strand te liggen. Wij vliegen naar Gran Canaria om te genieten van de geweldige natuur, de aangename sfeer, het lekkere eten en het ongetwijfeld veel aangenamere weer dan waar we vandaan vliegen. In dit geval is dat Eindhoven Airport. Als het eventjes kan, gebruiken we deze Brabantse luchthaven in plaats van Schiphol. Kleiner, beter bereikbaar voor ons en zelden vertragingen als je in de ochtend vertrekt.
Overnachten doen we in het RIU Palace Meloneras hotel. Dit uiterst comfortabele vijfsterrenhotel ken ik van mijn vorige reis naar Gran Canaria, zo’n vier jaar geleden. Toen verbleef ik in RIU Palace Maspalomas. Tijdens die trip heb ik alle zeven de RIU-hotels op Gran Canaria bezocht. Zo kon ik in één keer een goed beeld krijgen van het aanbod van deze populaire Spaanse hotelketen op Gran Canaria en dat verwerken in een artikel over de RIU-hotels op Gran Canaria.
De keuze voor RIU Palace Meloneras was vrij gemakkelijk en daardoor snel gemaakt. Het hotel is enorm ruim opgezet, ligt direct aan zee en heeft een mooie uitstraling. Veel ruimte en voldoende ligbedden rond de zwembaden zorgen ervoor dat je altijd een mooi plekje hebt. Vroeg je handdoekje bij het zwembad leggen, dat is hier echt niet nodig.
De ligging aan de Costa Meloneras zorgt ervoor dat je in RIU Palace Meloneras net wat gunstiger zit wat betreft de wind en zon. De gemiddelde maximumtemperatuur van 20-21 graden in januari valt hier voor het gevoel beter uit dan elders aan de zuidkust van het eiland. Meer zon en minder wind maakt het voor het gevoel net wat warmer. Dit zorgt ervoor dat je de hele dag prima aan het zwembad kunt vertoeven. Het verwarmde zwembadwater maakt het aangenaam om van tijd tot tijd een duik te nemen.
Vandaag zullen we in ieder geval gebruikmaken van het zwembad van het hotel. Voordat we dat doen, gaan we eerst het binnenland van Gran Canaria in. Tijdens deze vakantie zorgen voor een goede mix tussen actief bezig zijn en ontspannen. Ik zal je meenemen tijdens onze dag in januari op Gran Canaria.
7:05 uur – opstaan
Door het uur tijdsverschil ben ik al eventjes wakker voordat ik daadwerkelijk opsta. Ik sluip het bed uit, duik de badkamer in en doe daar al mijn ochtendrituelen, waaronder de heerlijke douche gebruiken. De ruime douche heeft naast een losse sproeikop ook een regendouche. Die voelt in de ochtend als een weldaad aan en zorgt ervoor dat ik fris en fruitig op pad kan gaan. Mijn vrouw blijft nog even in bed liggen.
7:30 uur – wandeling over de boulevard van Meloneras
Via de palmentuin en het zwembad loop ik richting de boulevard van Meloneras. Het is duidelijk lichter aan het worden. De echte zonsopkomst zal nog ruim twintig minuten op zich laten wachten. Via de toegangsdeur verlaat ik het hotelterrein en wandel ik de boulevard op. Ik loop in oostelijke richting naar de Faro de Maspalomas. Deze vuurtoren is het herkenningspunt van Maspalomas en vormt de grens tussen Meloneras en Maspalomas.
Onderweg kom ik andere wandelaars tegen en word ik regelmatig gepasseerd door joggers. Het is ongeveer 16 graden Celsius, wat een heerlijke temperatuur is om actief bezig te zijn. De lucht is boven zee grotendeels onbewolkt. Boven land hangen er nog wel veel wolken. Je ziet de hoeveelheid wolken per minuut afnemen. Dit verschijnsel heb ik de afgelopen dagen meer gezien; na een redelijk bewolkte start van de dag trekt het boven de zuidkust snel open.
Ik loop een stukje het strand van Maspalomas op en keer daarna om. De zon zou nu ongeveer op moeten komen, maar is door een laaghangende wolkenband nog niet zichtbaar.
8:00 uur – zonsopkomst
Een kleine tien minuten na de officiële zonsopkomst zie ik dan toch de zon door de wolken schijnen. De wolken zorgen ervoor dat het zonlicht misschien nog wel mooier oogt dan wanneer het helemaal onbewolkt zou zijn. Ik maak wat foto’s, voordat ik over de boulevard terugwandel richting het hotel.
8:20 uur – ontbijt
Via WhatsApp heb ik contact gehad met mijn vrouw. Zij is alvast richting het restaurant Magnolia, het hoofdrestaurant van het hotel, gegaan. Daar kun je genieten van een uitgebreid ontbijtbuffet en misschien nog wel belangrijker… van een goede bak koffie! Ik loop direct door naar het restaurant, waar mijn lief al op het terras zit te wachten. Ondanks de wat lagere buitentemperatuur is het buiten prima vertoeven. Dat is te danken aan de terrasverwarmers die het hotel tussen de tafels staan.
8:55 uur – op pad
Tegen negenen stappen we in de huurauto. Voordat we vertrekken, verbind ik mijn iPhone met de auto en start ik de Google Maps-app. Daarin zet ik het adres waar we naartoe moeten rijden. Dankzij Apple Carplay kan ik de kaart op het beeldscherm van de auto zien en hoor ik de instructies via de luidsprekers.
De eerste kilometers leggen we over snelweg GC-1 in westelijke richting af. Dat gaat een stuk sneller dan vroeger, toen je over de inmiddels deels afgesloten GC-500 tot aan Puerto de Mogán moest rijden. Die route was wel mooier, zeker omdat het laatste stuk van de snelweg je grotendeels door tunnels voert.
9:20 uur – Molino de Viento
Aan het einde van de snelweg vervolgen wij onze weg over de GC-200. Hier genieten wij van een groen landschap en we rijden door wat dorpen heen, waaronder La Humbridilla en El Molino de Viento. Daar stoppen we even om een foto te maken van de oude molen waar het plaatsje naar vernoemd is. Deze molen doet tegenwoordig dienst als museum. Hij staat er weer mooi bij. Dat is wel anders geweest. Een vorige keer dat ik op Gran Canaria was, kreeg deze traditionele windmolen net een hoognodige opknapbeurt.
9:55 uur – wandeling begonnen en afgebroken
We parkeren de auto langs de GC-605, ter hoogte van het Cruz De San Antonio. Daar ligt het beginpunt van de wandeling die we op Komoot gevonden hebben: Cuevas de Majada Alta – stuwdam rondtocht vanuit El Hoyo. Aan het begin van de wandeling lopen we door een geopende poort, waarop wat Spaanse teksten staan. Achteraf blijkt dat het privéterrein is en dat je er helemaal niet mag wandelen.
In plaats van een mooie wandeling van acht kilometer en mooie uitzichten halverwege de tocht, worden we na een kilometer teruggestuurd door de boer die eigenaar van het enorme stuk land blijkt te zijn. Bijzonder dat deze door meerdere mensen gelopen wandeling dan toch op de wandelapp Komoot staat. Binnen een half uur staan we terug bij de huurauto. Daar wachten we enkele minuten totdat we weer verbinding hebben met het mobiele netwerk en zoeken op mijn telefoon naar een nieuwe route. Op nog geen tien minuten rijden ligt er een andere wandelroute op ons te wachten.
10:25 uur – wandeling
Poging nummer twee. Na iets meer dan vijf minuten autorijden parkeren we de auto bij de Barranquillo Andrés. Van daaruit gaan we de Komoot-wandeling “Uitzicht op Tauro – Montaña de Tauro rondtocht vanuit El Hoyo” doen.
We beginnen met een uitzicht op een stuwmeer, de Presa del Salto del Perro. De toegang tot het meer zelf is om onbekende redenen afgesloten. Vanaf een afstandje heb je sowieso het mooiste uitzicht op deze plek, dus geen enkel probleem dat het hier afgesloten is.
De eerste meters leggen we af over de geasfalteerde weg, de GC-505. Het is hier niet druk met verkeer en prima te doen om een stukje over de weg te lopen. Al snel worden we door de app een wandelpad opgestuurd. Dit lijkt er meer op. Als we over asfalt willen wandelen, dan hadden we net zo goed in Meloneras kunnen blijven.
Het deels verharde wandelpad wordt snel ingeruild voor een onverhard wandelpad. We bevinden ons op dat moment op ongeveer 920 meter boven zeeniveau. Dat betekent dat we nog een kleine 300 meter omhoog moeten wandelen en op sommige stukken moeten klauteren.
Het weer is hier beduidend anders dan aan de zuidkust van Gran Canaria. Daar zijn we wel op voorbereid. We hebben vanuit Nederland onze waterbestendige wandeljassen meegenomen en die vandaag aangetrokken. Tijdens de wandeling naar boven zien we een weerbeeld waarbij wolken en zonneschijn elkaar afwisselen. Het licht valt op zo’n manier op de wolken, dat er een regenboog ontstaat. Regenen doet het (nog) niet.
Het is wat frisser dan aan de kust, de weerapp geeft aan dat het op deze locatie momenteel 12 graden Celsius is. Door de klim naar boven hebben we het zeker niet koud. Sterker nog: ik meen wat zweet op m’n rug te ervaren.
Na ongeveer een uur zijn we boven. Het uitzicht richting het noorden is hier nog indrukwekkender. We bevinden ons hier op een hoogte van ongeveer 1200 meter boven de zeespiegel. Dat is ook te merken aan de wind, die ons hier wel weet te bereiken.
Aan de oostelijke kant kijken we de Barranco de Taurito in. We merken daarbij dat het duidelijk meer bewolkt aan het raken is en dat het weer wat om begint te slaan. Het is een bekend feit dat in het binnenland van Gran Canaria in de wintermaanden vaker sprake is van bewolking, motregen en ook van echte regenbuien. Het is niet voor niets dat de natuur hier zoveel groener is dan langs de Costa Canaria.
De route naar beneden voert ons over hetzelfde pad als de heenweg. Alleen bovenop de berg hebben we een rondje gemaakt. Voor de rest is het een kwestie van teruglopen waar je vandaag komt. Je zou denken dat naar beneden lopen sneller gaat dan naar boven. Dat is vandaag niet het geval. Motregen zorgt ervoor dat het uit zand en stenen bestaande wandelpad gladde plekken heeft, doordat er een laagje modder ontstaat. Dat haalt de snelheid eruit.
In iets meer dan een uur lopen zijn we weer bij de auto. We wisselen de wandelschoenen om voor comfortabeler schoeisel, trekken onze natte jassen uit en stappen in de auto. Via de bochtige en soms steile GC-505 en GC-605 dalen we af naar de GC-200, die ons terug naar de kust voert.
13:20 uur – Puerto de Mogán
Wandelen maakt hongerig. We besluiten om de lunch te combineren met een bezoek aan Puerto de Mogán. Deze badplaats wordt tot de mooiste dorpjes op Gran Canaria gerekend en is een populaire bestemming voor uitstapjes vanuit Playa del Inglés, Maspalomas en Meloneras. Ik parkeer de auto in de parkeergarage vlak bij het strand (Playa de Mogán), waarna we eerst een wandeling door de haven maken. Deze kleurrijke buurt heeft Puerto de Mogán de bijnaam ‘het Venetië van Gran Canaria’ bezorgd.
Voor mij is het inmiddels de vijfde of zesde keer dat ik hier kom; voor mijn vrouw is het haar eerste keer. Toch geniet ik net zoveel als zij van de schoonheid en sfeer van dit bijzondere plekje op Gran Canaria.
13:50 uur – lunch
We besluiten niet op Tripadvisor te kijken voor restaurantaanbevelingen. Vele jaren reizen zorgen ervoor dat we ook zonder dat soort hulpmiddelen prima eetgelegenheden kunnen vinden. Mijn vrouw spreekt de naam Casito Mediterraneo aan en een vluchtige blik van mij op de menukaart biedt de bevestiging die we nodig hebben: hier gaan we lunchen. We besluiten voor wat tapas te gaan. Dat is waar het grootste deel van de menukaart uit bestaat. Ik had bij omringende tafels al het nodige lekkers voorbij zien komen. We kiezen een beschaafde hoeveelheid gerechtjes, wetende dat we om kwart voor zeven weer aan tafel gaan.
Na ongeveer een kwartier worden de gerechtjes op tafel gezet: gehaktballetjes in tomatensaus, Canarische aardappeltjes met rode ‘mojo’, gestoofde varkenswang, ansjovis, een spiesje met zalm en onze favoriet: pimientos de padrón. Dit is genieten!
Na afloop reken ik inclusief de fooi vier tientjes af. Naar Canarische begrippen niet goedkoop, maar het was het dubbel en dwars waard. We lopen vervolgens langs het strand terug naar de parkeergarage. Het strand kent een gezellige drukte. Bij een temperatuur van 22 graden Celsius, veel zon en weinig wind, is het hier prima vertoeven.
15:10 uur – drankje op Playa de Amadores
In plaats van direct terug naar het hotel te rijden, besluit ik nog een tussenstop in te lassen. Playa de Amadores wordt als één van de mooiste stranden van het eiland beschouwd. De ware schoonheid zie je vooral vanaf een hoger standpunt, bijvoorbeeld vanuit het RIU Vistamar-hotel, dat boven het strand uittorent. Vanuit dat hotel zie je de felle kleuren van het zeewater veel beter dan vanaf het strand zelf, zo heb ik tijdens een bezoek aan dit hotel in 2021 ervaren.
We hebben geluk, de auto is snel geparkeerd en in een paar minuten lopen we naar het strand. Het niet bij ons hebben van badkleding doet ons ertoe besluiten om het bezoek aan Playa de Amadores te beperken tot een drankje op een terras. We gaan op het eerste de beste beschikbare tafeltje in de zon zitten. Daar bestellen we twee Heineken 0.0 en, omdat we het niet kunnen laten, toch een portie pimientos de padrón en Canarische aardappelen met mojo.
Na een half uurtje stappen we weer in de auto en rijden we terug naar het hotel.
16:00 uur – chillen aan het zwembad
Iets later dan we eigenlijk hadden gewild, vleien we ons neer bij één van de zwembaden van het hotel. RIU Palace Meloneras beschikt over maar liefst vier zwembaden, waarvan twee baden zogenaamde infinity pools zijn. Vanuit deze zwembaden heb je zicht op zowel de Atlantische Oceaan als de wandelboulevard van Meloneras. Wij gaan aan de grootste infinity pool liggen: uit de wind en in de zon. De comfortabele ligbedden met dikke matrasjes maken het extra aangenaam.
Het zwembadwater is verwarmd. Dat zorgt er in het winterseizoen voor dat het aangenaam genoeg is. Daardoor wissel ik het zonnebaden en het lezen op het ligbed af met twee keer het zwembad in te gaan. Voldoende om lekker even wat af te koelen.
17:30 uur – bubbelen en bubbels
Onze kamer (kamer 1019) is een Junior Suite. Dat betekent niet alleen een ruimere kamer, een groter balkon en een mooier uitzicht, maar ook dat we een bubbelbad op het balkon hebben. Verder stonden er twee flesjes Freixenet op de kamer klaar nadat we ingecheckt waren. Die hebben we koel gelegd om later in het bubbelbad op te drinken. Dat moment is nu gekomen… bubbelen en bubbels, een fijne manier om de middag af te sluiten.
18:45 uur – Spaans diner
Het verblijf in RIU Palace Meloneras is op basis van halfpension. Dat houdt in dat het ontbijt en het avondeten inbegrepen zijn. Standaard wordt het diner in de vorm van een buffet aangeboden in het hoofdrestaurant. Dat buffet is verrassend goed. Zo hadden we gisteren gebakken zeetong als optie. Dat is iets wat je niet vaak meemaakt bij buffetten. Hiermee laat RIU zien dat het met zijn vijfsterren Palace hotels ook verwende reizigers naar de zin wil maken.
Je kunt er ook voor kiezen à la carte te dineren. Dat moet wel vooraf gereserveerd worden, wat wij direct tijdens het inchecken geregeld hebben. Dat betekent dat we vandaag wel vroeger aan tafel gaan dan tijdens de andere avonden.
Het Spaanse diner wordt geserveerd in het Ocean’s View restaurant. Exact op de afgesproken tijd melden we ons bij het bedienend personeel. We worden verwelkomd met een aperitief en worden naar ons tafeltje van vanavond begeleid.
Het menu is deels vastgesteld, deels heb je de keuze. De eerste gang bestaat uit verschillende tapas. Het hoofdgerecht mag je kiezen, waarbij ik voor het gekonfijte zuiglamsvlees ga. Mijn vrouw kiest voor de vis van de dag. Als tussengerecht krijgen we geitenkaas met guavejam geserveerd. Voor het dessert hebben we beiden hetzelfde gekozen: schuim van ‘crema catalana’ met citroenijs. Een aangename combinatie, als je het mij vraagt. Voldaan verlaten we na ruim anderhalf uur onze tafel. Dit is toch net wat relaxter dineren dan wanneer je heen en weer naar het buffet moet lopen.
20:30 uur – ABBA Tribute
We besluiten onze koffie en thee bij de Riu Stage te nuttigen. Daar zijn iedere avond optredens en shows te zien. Vanavond is het de beurt aan een ABBA-tribute door de Duke’s Band. ABBA is een van de meest invloedrijke popgroepen aller tijden. Vanavond worden we meegenomen op een reis door ruimte en tijd in de jaren 70 en 80, toen glitter, glamour en enkele van de beste popnummers ooit geschreven opkwamen.
We genieten van nummers uit de tijd dat ABBA de muziekwereld veroverde met hun eerste hits Chiquitita en Waterloo, waarna ze volgden met talloze popanthems zoals Does Your Mother Know, Mamma Mia, Take a Chance on me, en de powerballad The Winner Takes it All.
21:50 uur – sterrenhemel
Rond half tien verlaten we het hotel en rijden we een stukje het binnenland in. Van vorige bezoeken aan Gran Canaria ken ik het Mirador De La Degollada De Las Yeguas. Dit uitzichtpunt is overdag al indrukwekkend. Op slechts een kwartier rijden van het toeristische centrum van Gran Canaria kom je ineens in een totaal andere wereld terecht. Hier zie je overdag de ruige kant van het eiland. Van de vorige keren weer ik dat dit een goed punt moet zijn om sterren te kijken en vast te leggen. Je staat hier echt in het pikkedonker. Alleen zie je in de verte de verlichting van het gehucht Arteara. Draai je jezelf om en kijk je naar het zuiden, dan is het licht een stuk feller. Daar liggen Maspalomas, Meloneras en Playa del Inglés.
We genieten van het uitzicht op duizenden sterren. Ik doe nog mijn best om het mooi op foto vast te leggen. Het ontbreken van de juiste lens en een statief maakt dit lastig. De indrukken leg ik vooral mentaal vast. Na een kwartiertje stappen we in de auto om terug naar het hotel te rijden. Deze dag op Gran Canaria, waarin we natuur, mooie plekjes en ontspanning gecombineerd hebben, is ten einde gekomen.
Nog geen reacties op Wandelen, mooie stranden en chillen op Gran Canaria