Praag is goed bereikbaar met het vliegtuig of het openbaar vervoer. Vliegen kan naar Václav Havel Airport en vervolgens ga je met een taxi, Uber of bus en metro naar het centrum. De trein is een goede optie als je de tijd hebt: via Duitsland of Oostenrijk rol je het station van Praha hlavní nádraží binnen en loop je zo de Nieuwe Stad in. Met de auto is het minder handig in het hart van de stad, maar parkeren aan de randen en verder per tram of te voet kan ook. Wat je ook kiest: de binnenstad verken je het prettigst te voet, eventueel aangevuld met de fiets, metro en tram. Wij slapen in “Stay Inn Apartments Štěpánská” in Nové Město, dicht bij tram- en metrolijnen en op loopafstand van de Oude Stad. De perfecte uitvalsbasis om Praag voor een aantal dagen te verkennen. Net voordat we deze citytrip maakten, kwam het nieuwe boek van Dan Brown uit, dat zich bijna in zijn geheel in Praag afspeelt. Erg leuk om over de stad en zijn vele geheimen te lezen, terwijl je er bent. Dikke tip van ons: neem het “Ultieme Geheim” mee naar Praag.
09:00 uur – ontbijt bij Elias Coffeeshop
Elias Coffeeshop in Štěpánská ligt recht tegenover ons appartement. Het is een hippe koffietent (zoals je ze tegenwoordig in heel Europa tegenkomt); op de kaart staan voornamelijk vegan gerechten, soms aangevuld met een eitje. We nemen de pannenkoekjes met pistache, rode vruchten en stroop en een dubbele espresso. Hoewel het wat drukker is in de zaak, krijgen we snel onze bestelling, die we met veel smaak opeten. Nadat we ons tweede bakje koffie op hebben, rekenen we af en gaan we richting het verzamelpunt voor de fietstour.
09:35 uur – wandelen naar Michalská
Štěpánská uit, Vodičkova over en de Oude Stad in. Michalská is een smalle kasseienstraat die tussen het Oude Stadsplein en de rustige zijstraten ligt. Hier staat onze gids al te wachten: Diego, een Belg die inmiddels een ervaren gids in Praag is en hier gekomen is voor de liefde.
Na een korte uitleg over de regels (niet fietsen op de stoepen en stoppen voor rood) gaan we op pad. Op het eerste pleintje wachten we even, zodat iedereen even de zadelhoogte kan afstellen. De groep bestaat in totaal uit zestien personen, waardoor het soms wat moeite zal gaan kosten om de groep bij elkaar te houden. We nemen je globaal mee op de fietstocht, maar vertellen zeker niet alles, zodat er genoeg te leren overblijft als je zelf de tocht gaat maken.
-
Estates Theatre en Mozart
De eerste stop is het Estates Theatre, in het Tsjechisch Stavovské divadlo. Hier ging Mozarts “Don Giovanni” in première op 29 oktober 1787. In 1791 was Mozart weer richting Praag, voor “La clemenza di Tito”, dat werd uitgevoerd bij de kroning van Leopold II. Naast de theatergevel staat het standbeeld “Il Commendatore” van Anna Chromý: een lege mantel, de figuur uit het slottafereel van Don Giovanni. Het beeld wordt omringd door toeristen, die er allemaal een foto van proberen te maken. De gids vertelt ons dat niet lang geleden de brandweer eraan te pas moest komen om een toerist met zijn hoofd uit het beeld te bevrijden.
-
Staroměstské náměstí en Jan Hus
We rijden het Oude Stadsplein op en zetten de fietsen aan de rand. Midden op het plein staat het monument van Jan Hus, in 1915 onthuld, precies vijf eeuwen na zijn terechtstelling. Hus was priester, hervormer en wordt gezien als de voorloper van de Reformatie. Nu is dit vooral een plek waar mensen zich verzamelen, voor herdenkingen en protesten. Of zoals vandaag een plein gevuld met toeristen die allemaal proberen dezelfde foto te maken. De gids blijft even bij de fietsen staan, zodat we de Týnkerk kunnen bezoeken. We hebben pech, er is een ochtendmis bezig. We kunnen de kerk niet bezoeken, maar mogen alleen een kijkje nemen in het voorportaal. Dat is jammer, want het interieur is de moeite waard. We kijken kort naar binnen en lopen terug richting de fietsen. Hier vertelt Diego nog wat over de verschillende panden op het plein en hun soms wat lugubere geschiedenis.
De astronomische klok hangt aan de zuidgevel van het Oude Stadhuis. Het mechaniek dateert uit 1410. Later werden de kalenderplaat en de decoratie erbij geplaatst. Ieder heel uur schuiven de apostelen in de vensters en staan onder de klok grote groepen toeristen te kijken. Dat is aardig om te zien, maar geen reden om nog twintig minuten te wachten. De gids wijst de zon- en maanwijzer aan, vertelt over de verschillende restauraties die de klok heeft ondergaan en het feit dat de klok meer dan honderd jaar stil heeft gestaan. We rijden door naar de volgende plek en laten de steeds groter wordende kring met mensen onder de klok achter ons.
-
Josefov en de Oude Joodse Begraafplaats
We fietsen de Joodse wijk in, Josefov. In deze wijk is de Oude Joodse Begraafplaats een van die plekken die je tijdens je bezoek aan Praag gezien moet hebben. Door eeuwenlang ruimtegebrek zijn hier meerdere lagen graven boven elkaar gelegd. Er zijn ongeveer twaalfduizend zichtbare grafstenen, maar volgens de laatste archeologische inschattingen zouden er 170.000 mensen op deze begraafplaats begraven liggen. De oudste steen dateert uit 1439. Een van de bekendste namen die je er tegenkomt is Judah Löw, de Maharal van Praag.
Terwijl Diego op de fietsen past, lopen we naar de uitgang van de begraafplaats, waar we een vluchtige blik op de begraafplaats kunnen werpen. Als we meer willen zien, dan moeten we terug. Voor de begraafplaats, het museum en de synagogen heb je een kaartje nodig.
-
Karelsuniversiteit en Jan Palach
De universiteit is in 1348 door Karel IV gesticht, wat er mede voor heeft gezorgd dat de stad Praag zich heeft ontwikkeld als kennishub. Hier, tussen universiteitsgebouwen, hoort het verhaal van Jan Palach in de route. Palach was student. Op 16 januari 1969 stak hij zichzelf op het Wenceslasplein in brand uit protest tegen de bezetting die het land na de Praagse Lente weer in een houdgreep nam. Hij overleed drie dagen later. Later zouden nog tien studenten zijn voorbeeld volgen. Op de rivierkade voor de universiteit staan twee kunstwerken, ter nagedachtenis aan deze daad van verzet.
-
Mánesův most, uitzicht en kade
We steken met de fiets de Mánesbrug over; dit is zeker niet de oudste of mooiste brug van de stad. Hij is gemaakt tussen 1911 en 1916. Links kijk je uit op de Karelsbrug en recht voor je de burchtheuvel, onder je de Vltava. Langs de kades zie je regelmatig beverratten. Ze horen hier niet thuis, maar zitten er wel. Het is verboden ze te voeren, hoe verleidelijk het voor kinderen (en sommige volwassenen) ook is. We zetten de fietsen even weg en lopen naar de kade bij het Park Cihelná, waar je een van de mooiste uitzichten op Praag en de Karelsbrug hebt.
-
Karelsbrug en koffiepauze bij Bistro Judita
De Karelsbrug is misschien wel de bekendste bezienswaardigheid van Praag. We mogen niet met de fiets de brug op. We parkeren ze onder de brug en gaan te voet op verkenning. De brug is gevuld met verkopers, schilders en een onophoudelijke stoet toeristen. We lopen de brug tot ongeveer halverwege en nemen een kijkje bij de verschillende beelden. We draaien om en aan de kant van Malá Strana stappen we van de brug af en drinken we koffie bij Bistro Judita. In de kelder liggen fragmenten van de romaanse Judithbrug, de voorganger van de Karelsbrug.
De Lennon Wall is een muur die sinds de jaren tachtig gebruikt wordt voor graffiti en teksten. Eerst als herdenkingsplek na de dood van John Lennon, later als plaats voor uitingen van vrije meningsuiting in een tijd waarin dat niet vanzelfsprekend was. Het oppervlak verandert voortdurend. In de tijd dat Praag nog communistisch was, werd hier ook geluisterd naar de muziek van John Lennon en andere westerse muziek. Als de politie kwam om de mensen te arresteren, konden de luisteraars de Franse ambassade binnenvluchten. Een kat-en-muisspel dat hier jaren gespeeld werd. Nu is het vooral een plek waar actiegroepen en activisten samenkomen en proberen de wereld op een positieve manier te veranderen. Iedere paar maanden wordt de muur helemaal overgeschilderd, waardoor de muur en de uitingen altijd actueel zijn.
-
Kampa en Miminka (David Černý)
Op Kampa staan de kruipende baby’s van David Černý. De beelden lijken op het eerste gezicht speels, maar ze hebben iets onheilspellends met hun gezichten die aan barcodes doen denken. Ze staan hier sinds 2008. Dezelfde baby’s kom je tegen in de wijk Žižkov, waar de baby’s tegen de televisietoren op lijken te klauteren. Vanuit dit park kun je de televisietoren wel zien, maar de gebouwen zijn te hoog om de kunstwerken te kunnen zien. Na een korte stop rijden we weer richting de Oude Stad. Ditmaal fietsen we over de Most Legií en rijden we langs het theater en door de beroemde Národní.
-
Rotating Head – Franz Kafka (David Černý)
De laatste stop is bij Quadrio, waar de roterende kop van Franz Kafka staat. Tien-en-een-halve meter hoog, opgebouwd uit tweeënveertig roestvrijstalen segmenten die in een choreografie draaien. De kop vormt zich, valt uiteen, sluit weer. Je hoeft Kafka niet gelezen te hebben om hier even te blijven kijken. Wie dat wel heeft gedaan, zal iets van hem en zijn boeken in het kunstwerk herkennen. We rijden terug naar onze startplek en leveren de fietsen in. Het was een leuke en leerzame manier om Praag te verkennen op onze eerste volle dag in de stad.
13:25 uur – lunch bij U Dvou Koček
Voor de lunch schuiven we aan bij U Dvou Koček, een van de klassieke pubs van de stad. De naam staat al sinds de zeventiende eeuw op de gevel. Binnen zijn bakstenen gewelven, houten banken en tafels en vriendelijk personeel. Rechtsachter zie je de kleine huisbrouwerij. We bestellen gegrilde eend met rode en witte kool en een mix van dumplings. De ober raadt ons een oktoberfestbier aan dat alleen in deze periode te verkrijgen is. De eend heeft een krokant vel met mals vlees, de kool is friszuur en de jus trekt lekker in de dumplings. Het is een stevige lunch, maar na onze fietstocht hebben we honger en eten we het hele bord leeg.
14:16 uur – metro naar DOX
Er wordt wat regen afgegeven, dus in plaats van wat wandelen door de historische binnenstad, hebben we onze plannen omgegooid en gaan we met de metro naar museum DOX in de wijk Holešovice. Dit ging niet helemaal goed. Lees hier wat er fout ging en hoe je wél goed gebruik moet maken van het metronetwerk in Praag. Vanaf Můstek nemen we lijn B, stappen we op Florenc over op lijn C, en lopen we het laatste stuk naar het DOX Centre for Contemporary Art. Al vrij snel zien we het bijzondere gebouw met een “Zeppelin” op het dak staan.
14:45 uur – DOX Centre for Contemporary Art
Als we binnen een kaartje kopen, krijgen we meteen te horen dat we vandaag niet de houten zeppelin kunnen bezoeken, want daar is een lezing bezig. Mochten we geïnteresseerd zijn, kunnen we daar wel een kaartje voor kopen en meedoen aan de discussie. Dit laten we voor wat het is en we brengen een bezoek aan de vier tijdelijke tentoonstellingen die er te zien zijn.
Als eerste brengen we een bezoek aan de tentoonstelling van David Lynch. De meeste mensen zullen hem kennen als regisseur van Twin Peaks en Mulholland Drive. Wat veel mensen niet weten, is dat hij ook een beeldend kunstenaar is. Tekeningen, prints, fotografie en video’s die dezelfde spanning opzoeken als zijn films. We zien veel donker werk met texturen en afbeeldingen die schuren en soms zelfs wat onprettig aanvoelen.
De tentoonstelling Metaphysics and Despair laat het recente werk zien van Viktor Pivovarov. Het laat vooral zijn absurdistische werk zien met de muzen van Pivovarov en de pijn die daarbij hoorde. Het laatste deel van deze tentoonstelling is ingericht met krantenkoppen over de oorlog in Oekraïne, met daarnaast een schilderij dat zijn gemoedstoestand reflecteerde na het lezen van de krantenkop.
Orhan Pamuk laat vitrines, notities en objecten zien die gaan over geheugen, over de neiging om te bewaren wat klein lijkt en wat, als je het bij elkaar zet, een gedachte concreet maakt. Deze goed gevulde kasten lijken in eerste instantie niet heel bijzonder, maar als je wat beter kijkt, kun je soms de connectie vinden.
We lopen door naar de ruimtes van Miquel Barceló, die een andere toon hebben. We zien grote, kleurrijke schilderijen en keramiek die typisch zijn voor deze Spaanse kunstenaar. Een van zijn beroemdste kunstwerken, “Gran Elefant dret”, is te vinden in Barcelona. Naast de grote kleurrijke schilderijen zien we ook een bronzen sculptuur van de schedel van Pinokkio.
Als afsluiting lopen we nog even naar het dakterras om een foto van de zeppelin te nemen (het is ondertussen weer droog geworden) en verlaten via de tuin het museum.
16:15 uur – tram terug en door naar Vyšehrad
We stappen de hoek om en pakken tram 14 richting centrum. Een kaartje voor de tram kun je in de tram zelf met je pinpas kopen. Omdat het weer wat is opgeknapt, besluiten we te blijven zitten tot aan de wijk Vyšehrad. Deze wijk, ook wel de “Hoge Burcht” genoemd, ligt iets ten zuiden van het historisch centrum. Vanaf de tramhalte lopen we via een steil pad naar de oude vestingwerken, waar we via de Leopoldspoort het vestingstadje binnenlopen.
16:45 uur – Vyšehrad
We volgen het pad langs de Rotunda van Sint-Martinus (een van de oudste kerken van Praag) en lopen door tot we boven op een oude muur staan waar we een prachtig uitzicht hebben over de oude stad en de vele torens van Praag. Vanaf hier wandelen we via een oude straat naar de basiliek van Petrus en Paulus. Deze basiliek kreeg aan het begin van de twintigste eeuw zijn neogotische jas. Binnen zijn prachtige art-nouveauschilderingen te zien, die je in eerste instantie niet zou verwachten als je de buitenzijde ziet. Naast de basiliek ligt de begraafplaats Slavín, een plek waar veel bekende Tsjechen zijn begraven. De bekendste naam die we ertegenkomen is Antonín Dvořák.
We nemen nog een kijkje bij het uitzicht over de stad en de rivier en dalen via een trap af naar de rivierkade.
17:30 uur – terug langs de rivier
Beneden volgen we de kade richting centrum. Onderweg komen we het monument van František Palacký tegen en het beroemde Dansende Huis staat iets verderop. Dit prachtige moderne bouwwerk, dat vaak liefkozend Ginger en Fred (naar de dansers Ginger Rogers en Fred Astaire) wordt genoemd, is een van de bekendste moderne bouwwerken in Praag.
Als we verder wandelen, komen we prachtige art-nouveaugevels tegen, die rijkelijk zijn versierd met kleurrijke tegeltableaus en ornamenten. We lopen tot we weer bij de Karelsbrug uitkomen. Ook vanaf deze plek heb je een prachtig uitzicht op deze brug. Zelfs de zon liet zich weer even zien.
Ondertussen hebben we dorst gekregen en gaan we op zoek naar een cafeetje. Na niet al te lang zoeken komen we uit bij Sad Man’s Tongue.
18:20 uur – drankje bij Sad Man’s Tongue
Sad Man’s Tongue zit in de Konviktská, een minder toeristische straat in de Oude Stad van Praag. Het is eigenlijk een restaurant, maar het heeft ook een kleine bar en wat tafeltjes waar je een drankje kunt bestellen. We nemen plaats aan de bar en raken direct in gesprek met het barpersoneel. We krijgen tips over wat we nog meer moeten gaan ontdekken in Praag en wat de leukste cocktailbars in de stad zijn. Ondertussen zijn er wat stamgasten rond ons aan de bar komen zitten en drinken we nog gezellig een biertje met ze, terwijl we vertellen over onze avonturen in de stad.
19:25 uur – terug naar het appartement
We nemen afscheid van onze nieuwgemaakte vrienden en lopen terug naar Štěpánská. We frissen ons wat op, trekken iets warmers aan en gaan op zoek naar iets te eten.
20:20 uur – diner bij Okasan Mom
Niet ver van ons appartement zit het sushirestaurant Okasan Mom. Op het moment dat we op Tripadvisor kijken, zien we dat het restaurant de maximale vijfsterrenbeoordeling heeft op behoorlijk wat reviews. We stappen binnen en worden vriendelijk ontvangen door de dame achter de bar, die ons een tafeltje aan het raam geeft. We bestellen de sushi boat “My cat will go on!” en een Kirin Ichiban. Omdat ze alle sushi vers en ter plekke maken, kan het even duren voor we onze bestelling krijgen. Om de tijd te doden krijgen we bij ons biertje een paar vellen papier en wat instructies, zodat we origami kunnen oefenen. We gingen natuurlijk voor het hoogst haalbare; helaas leek onze kraanvogel nog het meest op een lamme kip.
Na een paar mislukte pogingen tot origami krijgen we onze sushi en die is echt geweldig. Misschien wel de beste die we in jaren hebben gegeten. We zijn zelfs zo enthousiast dat we nog een tweede portie bestellen en ook die is uitstekend. We rekenen af en beloven de serveerster dat ook wij een vijfsterrenreview gaan achterlaten.
22:05 uur – cocktails bij Crazy Daisy
We sluiten de dag af bij Crazy Daisy, een cocktailbar die te vinden is in een kelder aan de Václavské námstí. We worden door de serveerster aan een tafeltje gezet en krijgen een uitgebreide cocktailkaart. We bestellen een painkiller, wat een special is van de bar, en een klassieke negroni. Beide cocktails zijn goed gemaakt en vormen het perfecte einde van een lange, maar gezellige en leuke dag.
Hoewel we vandaag al heel veel gezien hebben van de stad, hebben we beiden niet de illusie dat we alle geheimen van de stad al ontdekt hebben. Toch was het een leuke eerste kennismaking met de stad en zijn vele hoogtepunten. Dankzij de fietstocht hebben we een beetje een idee gekregen van de grootte van de stad en hoe we er de komende dagen onze weg moeten vinden.
Deze dag smaakte naar meer en dit zal zeker niet de laatste keer zijn dat we een bezoek aan Praag gaan brengen.
Wat we vandaag niet deden, maar je zeker moet doen tijdens je bezoek aan Praag.
– Binnenkijken in de torens van de Karelsbrug
– Een avondconcert in de Týnkerk of St. Nicholas
– Het Kafka Museum in Malá Strana
– Bezoeken van de Sint-Nicolaaskerk in Malá Strana
– Een boottocht over de Vltava
– Een wandeling door de Burchtwijk Hradčany en bezoek aan de Praagse Burcht met de Sint-Vituskathedraal
– Petřín-uitkijktoren in de wijk Malá Strana
– De Strahov-bibliotheek
– Het Nationaal Museum van Praag
– Ontdek het biercafé Valhalla
Nog geen reacties op Fietstour en de highlights van Praag