Zomers Zeeland

Het is de laatste woensdag van augustus en de weersvoorspellers verwachten zomerse temperaturen in combinatie met veel zon in Nederland. Dit is mogelijk een van de laatste echt zomerse dagen deze zomer en daardoor een perfect moment om naar Zeeland te gaan. Tijdens (bijna-)tropische dagen is het aan de kust beter uit te houden dan in het binnenland. Sterker nog: het is dan aan de Zeeuwse kust prima vertoeven. Waarom denk je dat een vakantie naar Zeeland zo populair is?

Vanwege de gunstige ligging ten opzichte van mijn huis in het westen van Brabant, kom ik regelmatig in Zeeland en dan met name aan de Zeeuwse kust. Waarom dan niet een keer naar dit schone stukje Nederland om een reportage voor in12uur.nl te maken?

Vandaag ben ik voornemens om jou als lezer mee te nemen langs enkele van mijn favoriete plekjes in Zeeland. Ik doe dat grotendeels op de fiets. De wind kan in Zeeland flink waaien, maar vandaag valt dat mee. En met een e-bike is wind tegen geen echte uitdaging meer. Laat mij je in woord en beeld meenemen in een dag door wat ik als een van de fijnste stukjes van Nederland beschouw. En nee, dit artikel is niet gesponsord door het Zeeuws verkeersbureau of de Provincie Zeeland.

8:00 uur – op pad

Ik woon op ruim zeventig kilometer van de Zeeuwse hoofdstad Middelburg af. Van huis af met de fiets vertrekken is geen optie. Vandaar dat ik om acht uur in de ochtend in de auto stap om koers te zetten naar het zonnige Zeeland. Onderweg heb ik geen last van files, waardoor ik zonder enige vertraging de rit afleg.

8:50 uur – auto gratis geparkeerd

Als het even kan, probeer ik mijn auto gratis of zo goedkoop mogelijk te parkeren. Het leven is immers al duur genoeg. In Middelburg kun je net buiten het centrum gratis parkeren, op te de parkeerplaats aan de Oude Veerseweg. Het is er al vrij druk met auto’s, maar ik weet gemakkelijk nog een plekje te vinden.

Wandelend ga ik richting het centrum van Middelburg. Daarbij stuit ik al snel op de bolvormige Oostkerk. Deze kerk gaat al wat jaartjes mee. De tussen 1647 en 1667 gebouwde Oostkerk was de eerste kerk die in Middelburg speciaal gebouwd werd voor de protestantse eredienst. De koepel was toentertijd de grootste in zijn soort in de noordelijke Nederlanden.

Wat me opvalt terwijl ik door de straten van Middelburg loop, is de rust die hier heerst. Weinig auto’s, weinig geluid en dus weinig prikkels. Heerlijk om zo de dag te beginnen. Deze rust pas uitstekend bij de pittoreske straatjes waar ik doorheen loop. Het middeleeuwse karakter van de stad is duidelijk te herkennen in het stratenpatroon.

9:30 uur – fiets ophalen

Om half tien haal ik mijn fiets voor vandaag op. Ik heb een e-bike gereserveerd bij Rens Petiet in het hart van Middelburg. Tijdens de zoektocht naar een elektrische huurfiets vielen twee dingen op bij deze verhuurder: de gunstige huurprijs (slechts € 22,50 voor een hele dag) en de goede reviews in Google. Dat geeft dan toch vertrouwen.

De eigenaresse van de zaak heet me vriendelijk welkom en handelt het papierwerk vlot af. Heerlijk als dingen zo soepel gaan. Bij het uitreiken van de fiets legt ze me in het kort uit hoe deze werkt en geeft me tips mee om de accu te besparen.

Tijdens de reservering heb ik aangegeven dat ik een aardig rondje wil gaan fietsen. Geen probleem, was het antwoord en ik krijg dus een fiets mee met een 750 Wh accu. Dat zou voldoende moeten zijn voor de rit over de kop van Walcheren.

9:55 uur – Veere

Na nog geen twintig minuten fietsen arriveer ik op mijn eerste stop: Veere. Deze aan het Veerse Meer gelegen plaats is één van de mooiste dorpen van Zeeland. Omdat dit algemeen bekend is, kan het hier aardig druk worden. Daarom kies ik ervoor om het rondje tegen de klok in te fietsen. Op die manier ben ik de drukte voor.

Veere is een historisch stadje gelegen aan het Veerse Meer op het voormalige Zeeuwse eiland Walcheren. Het is een van de beschermde stadsgezichten in Zeeland. Het middeleeuwse Veere had in de 16e eeuw een bloeiperiode, die vooral te danken was aan door het monopolie op Schotse wol en het stapelrecht. In deze tijd werd het stadhuis gebouwd, beroemd om zijn carillon, en de Schotse huizen aan de kaai, die nu als museum dienen.

Het centrum van Veere herbergt een populaire jachthaven waar bezoekers van het Veerse Meer graag aanleggen. Dit draagt bij aan de aantrekkingskracht van Veere als historische bestemming, die jaarlijks tienduizenden toeristen trekt. Bezoekers kunnen musea verkennen, een begeleide wandeling door het historische centrum maken, en genieten van de vele winkels die zeven dagen per week geopend zijn.

10:15 uur – Koffie op z’n Zeeuws

Op de Markt zie ik een mooi plekje op het terras van Bliek. Een mooie gelegenheid om van een kop koffie te genieten. Natuurlijk bestel ik daar de lokale specialiteit bij: een Zeeuwse bolus. Bij Bliek hebben ze een combinatie die ze ‘Koffie op z’n Zeeuws’ noemen: koffie met een verse Zeeuwse bolus. Deze zou volgens een geheim recept gebakken worden en al meerdere keren uitgeroepen zijn tot de beste bolus van Zeeland.

Ik begrijp het helemaal. Deze lauwwarm geserveerde bolus is fluffy, niet te zoet en heerlijk van smaak. Met andere woorden: niet te weerstaan. Na afloop reken ik zes euro af en loop een rondje door het schilderachtige Veere.

11:00 uur – Veerse Meer

Zeeland is meer dan stranden. Dat is iets wat ik wel vaker zeg tegen mensen die alleen maar over de A58 richting de Zeeuwse kust rijden. Het bewijs zie ik al fietsend aan mijn rechterhand. Daar ligt het Veerse Meer. Op de dijk zie ik grazende schapen en wat verderop staan koeien die dezelfde activiteit beoefenen. Ook dit is Zeeland.

11:15 uur – markt in Vrouwenpolder

De noordelijke route richting Domburg voert mij door Vrouwenpolder. Bij binnenkomst van het dorp valt het me op dat het hier relatief druk is. Al snel wordt duidelijk wat de drukte veroorzaakt: het is woensdag en dan vindt in Vrouwenpolder de wekelijkse markt plaats. Zeker tijdens zomerse dagen in het toeristenseizoen kan z’n markt redelijk wat publiek trekken. Ik laat dit wekelijks terugkerende evenement aan mijzelf voorbijgaan. Wie mij kent, die weet dat ik niet veel met markten of winkelen heb.

Vlak nadat ik Vrouwenpolder verlaten heb, zie ik aan de linkerkant een kleurrijke bloemenzee. Langs een akker staan duizenden bloemen in verschillende kleuren. Samen vormen ze een prachtig veldboeket. Wat kan de natuur toch mooi zijn.

11:40 uur – het strand

Tegen de middag kom ik op een plek waar Zeeland zo beroemd om staat: een Noordzeestrand. Officieel is dit het strand van Oostkapelle. Vanaf Strandcafé Bij Karel neem ik wat foto’s van het strand. Opvallend detail zijn de houten strandhuisjes die hier langs de duinen staan. Dit soort strandcabines is via verschillende kanalen te huur, bijvoorbeeld via heerlijkehuisjes.nl. Overnachten mag niet in zo’n strandcabine, maar overdag heb je er een volle bak plezier van.

12:00 uur – Domburg

Via een onverhard fietspad arriveer ik in Domburg. Bij het centrum sla ik meteen rechtsaf om richting het strand te gaan. Daar maak ik een wandeling in het zonnetje over de Boulevard van Schagen. Deze boulevard is vernoemd naar de dichter, schrijver en graficus J.C. van Schagen.

Langs de boulevard staat de Mondriaanbank. Hier brengt de kunstenaar Guido Metsers de Domburgse geschiedenis en kunst bij elkaar. In de tijd van de Romeinen bevond zich langs de kust van Domburg een tempel gewijd aan Nehalennia. Deze godin is afgebeeld op de bank, met een mand vol vruchten en een hondje naast haar, zoals ze ook in het verleden vaak werd voorgesteld. De klassieke uitstraling van de bank contrasteert sterk met de heldere kleuren en strakke lijnen die geïnspireerd zijn door de stijl van Mondriaan. Daarnaast is er ook een gedicht van J.C. van Schagen op de bank aangebracht, wat een extra dimensie toevoegt aan het kunstwerk.

Het Badpaviljoen is een van de karakteristiekste gebouwen van Domburg. Het Badpaviljoen, opgericht in 1889, was oorspronkelijk uitgerust met diverse voorzieningen zoals een concert- en kuurzaal, een biljartkamer en een leeszaal. Het was een ontmoetingsplek voor vooraanstaande gasten, waaronder leden van koninklijke families, welgestelde industriëlen en bankiers uit heel Europa. Ook bekende kunstenaars zoals Piet Mondriaan en Jan Toorop bezochten deze locatie. In 2008 werd het opnieuw geopend en bevat het nu negen privéappartementen (die niet te huur zijn) en het restaurant Het Badpaviljoen.

12:40 uur – naar het water

In Domburg heerst er een gezellige drukte op de terrasjes. Ik zou hier mijn lunch kunnen nemen, maar kies ervoor om de drukte achter me te laten en stap op de fiets richting Westkapelle. Ik heb er behoefte aan om lekker even langs het water te fietsen. Ter hoogte van het autostrand sla ik van het fietspad af om boven op de waterkering te fietsen. Het zonnetje schijnt op mijn bol, ik heb een lichte zuidwestelijke wind die in mijn gezicht waait en ik zie de Noordzee terwijl ik de kilometers onder me door glijden.

Wie de beelden van drukke stranden kent, die zou eens naar dit plaatje moeten kijken. Dit is een zomerse dag in augustus aan de Zeeuwse kust. Geen drukte, geen betaald parkeren en heerlijk genieten van het uitzicht op een zeilbootje dat op het water passeert.

De rood-witte Vuurtoren Noorderhoofd is een opvallend bouwwerk aan de kust bij Westkapelle. Deze vuurtoren was de allereerste ronde gietijzeren toren in Nederland. Noorderhoofd is de tweede vuurtoren in Westkapelle naast de hoge stenen vuurtoren in het dorp. Je kunt de vuurtoren bezoeken. Ik kies ervoor om wat foto’s van de buitenzijde te nemen. Die was oorspronkelijk roodbruin, maar om de herkenbaarheid bij daglicht te vergroten is in 1959 een witte band toegevoegd.

13:20 uur – Westkapelle

Zodra je het kustdorp Westkapelle binnen fietst, zie je direct enkele attributen die aan een vreselijke tijd herinneren: de Tweede Wereldoorlog. Zeeland en met name de Zeeuwse kust vormde een belangrijke verdedigingslinie in deze oorlog waar Nederland vijf jaar lang actief mee te maken heeft gekregen. Bovenop de dijk staat een geallieerde tank die in 2021 door vrijwilligers van het Bevrijdingsmuseum Zeeland volledig is gerestaureerd. Achter de dijk ligt een vaartuig van de geallieerden en kun je de resten van een kanon zien.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog versterkten Duitse bezetters de zeedijk van Westkapelle met bunkers, radarposten en luchtafweergeschut. Dit deel van de kustverdediging was onderdeel van de Atlantikwall, die zich uitstrekte van Noorwegen tot Spanje. De zee, de kust en het omringende land waren zwaar bewaakt met mijnen. In het najaar van 1944 werd de dijk op drie dagen gebombardeerd door de Royal Air Force om de Duitse verdediging te verzwakken en de toegang tot de Schelde vrij te maken voor geallieerde schepen.

Op 1 november 1944 landden geallieerde troepen op de beschadigde dijk, ondersteund door zware beschietingen vanaf zee, waaronder de Engelse slagschepen zoals de Warspite. In de felle strijd die volgde, vielen veel slachtoffers en leed de invasievloot aanzienlijke schade. Ondanks deze verliezen slaagden de geallieerden erin om Walcheren vanuit het noordoosten en zuidoosten te bevrijden. Acht dagen later was Walcheren volledig bevrijd.

Door de bombardementen en beschietingen verloren 175 inwoners van Westkapelle het leven en bijna driekwart van het dorp werd verwoest. De verwoesting was enorm. Na de oorlog werden de mouwen opgestroopt om het dorp te herstellen. Eind jaren vijftig was Westkapelle herbouwd.

13:45 uur – Zoutelande

Het door de Zeeuwse popgroep bezongen Zoutelande is een van mijn favoriete plaatsen in Zeeland. Meerdere keren per jaar rijd ik naar Zoutelande om daar van het strand te genieten, waarna ik vaak ook het dorp zelf nog bezoek. De herfst en het voorjaar zijn mijn favoriete seizoenen om in Zoutelande te komen. Dat is omdat ik hier vooral lange wandelingen over en lange het strand maak. Daarvoor kun je de warmste en drukste maanden beter vermijden. Op warme zomerdagen zoals vandaag vertoef ik vooral op de dijk.

14:00 uur – kibbeling

Als ik in Zouteland ben, dan zijn er twee plekken waar ik regelmatig lunch. De eerste is het terras van Strandpaviljoen De Branding. Hier was ik een paar weken geleden nog, na een heerlijke wandeling met goede vrienden en mijn wederhelft. Vandaag ga ik daarom voor optie twee: een bakje kibbeling halen en die op de dijk opeten, terwijl ik over het strand van Zoutelande uitkijk. Voor mij zijn dat kleine geluksmomenten.

De kibbeling en een flesje ijsthee haal ik bij de Zeeuwse Mop. Daar betaal ik €10,50 voor, wat inclusief knoflooksaus is. Het is geen grote portie, maar wel een hele lekkere. Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier kibbeling gehaald heb en ik was bijna vergeten hoe lekker dat de gebakken vis hier is. Ik weet niet wat ze anders doen dan de viskarren die in Roosendaal staan, maar dit is veel lekkerder. Heb het idee dat de kibbeling hier ook iets minder vet is, maar dat kan een illusie zijn. Feit is dat ook deze kibbeling niet in een dieet vermeld zal worden dat als doel heeft om af te vallen.

Vanaf het bankje zie ik het bij mij zo bekende beeld van de kust bij Zoutelande. Dit plaatje gaat nooit vervelen. Grote kans dat ik hier binnen een paar weken weer terug ben. We komen hier graag om lekker te wandelen en daarna iets te drinken en soms eten. Eigenlijk komen we hier in het hoogseizoen minder dan tijdens de andere maanden.

Wat deze plek extra bijzonder maakt, zijn de voorbijvarende schepen. Zoutelande ligt aan de ingang van de Westerschelde, wat de vaarroute naar de Belgische stad Antwerpen is. De hele dag door zie je hier vrachtschepen voorbijkomen, inclusief grote containerboten.

Voordat ik de fiets van het slot haal, loop ik nog even de Catharinakerk in. Deze kerk werd in 1909 vastgelegd op doek door de beroemde Nederlandse kunstschilder Piet Mondriaan, die twee zomers in Zeeland doorgebracht heeft. De kerktoren is het oudste deel van de kerk.

15:00 uur – strand van Vlissingen

Na een fijne fietstocht, die mij deels door de duinen voert, arriveer ik in Vlissingen.

Vanaf het Nollehoofd heb ik uitzicht op het Nollestrand aan de ene kant en het Strand Vlissingen aan de kant van de stad. Van hieraf heb je een goed uitzicht op het strand en op de bebouwing die zich langs de boulevard bevindt. De hoogbouw is langs een deel van de boulevard nadrukkelijk aanwezig.

Afgelopen week had ik een artikel gelezen hoe villa’s langs de Vlaamse kust plaatsgemaakt hadden voor hoogbouw en daarmee van de Belgische kuststrook één van de lelijkste kusten van Europa gemaakt had. Daar is in Vlissingen geen sprake van. De diversiteit in architectuur en de verhoudingen zorgen dat het hier wel klopt.

15:15 uur – Wereld Windorgel

Het is tijd om even van het uitzicht te genieten. Dat doe ik bij het Wereld Windorgel, een geluidssculptuur bestaande uit verticaal geplaatste bamboebuizen waarin gaten zijn gemaakt. Dit kunstwerk vangt de klanken van de wind.

Zittend op het bankje hoor ik inderdaad de wind die door het kunstwerk gevangen lijkt te worden. Wat meer op de achtergrond hoor ik de kabbelende golven in de branding, zeemeeuwen en spelende kinderen. Die nemen het met hun ouders nog even van het zomerweer dat ons vandaag door de weergoden gegund is.

15:45 uur – ijsje

Ik fiets over de boulevard van Vlissingen. Ze hebben van deze bekendste straat van de stad een fietsstraat gemaakt, wat een geweldige beslissing van het gemeentebestuur is geweest. Heerlijk om op deze plek al fietsend van het uitzicht te kunnen genieten zonder continu rekening te houden met auto’s die je willen passeren.

Onderweg passeer ik een aantal bezienswaardigheden van Vlissingen, zoals de oude kanonnen die vroeger gebruikt werden om Vlissingen te verdedigen, de Gevangentoren en het gebouw van het Loodswezen.

Bij de vuurtoren van Vlissingen pak ik een momentje om te genieten van een ijsje. Bij de snackbar die hierboven op het Keizersbolwerk sta haal ik een softijsje, dat ik zittend op een bankje opeet. Vanaf het bankje zie ik onder andere de Oranjemolen en het inmiddels al jaren gesloten Arsenaal.

Nast mij staat het standbeeld van de in Vlissingen geboren Michiel de Ruyter. Net als de vorige keer is het hoofd van deze vroegere zeeheld compleet ondergescheten door vogels en zit een van de vermeende daders trots op het hoofd van de persoon die als de grootste admiraal van zijn tijd beschouwd wordt.

16:30 uur – Zeeuws Museum

Met een stevige vaart fiets ik van Vlissingen naar Middelburg. Dat doe ik langs het Kanaal door Walcheren. Dankzij de gemiddelde snelheid van zo’n 25 kilometer overbrug ik deze afstand binnen twintig minuten in plaats van de 28 minuten die de navigatie van Google Maps voor deze route aangeeft.

Het Zeeuws Museum is de reden om zo snel naar Middelburg te fietsen. Ik weet dat dit museum om vijf uur ’s middags sluit en zou het graag bezoeken. Op het moment dat ik in Vlissingen ben, twijfel ik wel. Dat komt doordat ik weet dat er slechts een half uur overblijft voor het museumbezoek en ik daardoor minder tijd in de expositieruimtes door kan brengen dan ik zou willen. Achteraf ben ik blij dat ik het wel gedaan heb, want het museum is het bezoeken waard. Dan beter een te kort bezoek dan geen bezoek.

Het Zeeuws Museum is gevestigd in de prachtige voormalige abdij van Middelburg. Alleen al vanwege het gebouw zou je naar binnen moeten gaan. Veel historische elementen binnen het middeleeuwse complex, zoals de fraaie bewerkte plafonds, zijn bewaard gebleven. Dit geeft een extra dimensie aan het museumbezoek.

Het Zeeuws Museum is verdeeld over vier etages plus de begane grond, waar de entree, kassa en het museumcafé zich bevinden. De eerste verdieping is gewijd aan mode, waarbij er naast traditionele Zeeuwse kleding ook ruimte is voor vernieuwende presentaties.

De 2e verdieping is bestemd voor de wisseltentoonstelling. Die is dit keer gewijd aan de actuele erfenissen van slavernij en kolonialisme.

De derde verdieping herbergt de permanente tentoonstelling ‘Dit is Zeeland’. Wat mij betreft is dit de interessantste verdieping. De wereldberoemde tapijten met zeeslagen uit de 16e eeuw zijn indrukwekkend, maar mijn favoriete objecten zijn de drie door het ontwerperscollectief We Make Carpets gemaakte installaties van schelpen.

De bovenste verdieping van het Zeeuws Museum is ingericht met zogenaamde wonderkamers. In drie kabinetten worden meer dan 200 Zeeuwse en exotische voorwerpen tentoongesteld. Via de gratis beschikbare app van het museum krijg je per wonderkamer informatie over de tentoongestelde objecten te horen.

17:05 uur – stadhuis van Middelburg

Na het museumbezoek fiets ik naar de Markt van Middelburg, die op slechts enkele honderden meters van de abdij ligt waar het museum in gevestigd zit. Aan het marktplein zit veel horeca met terrasjes en je kunt hier een van de mooiste gebouwen van Zeeland zien: het stadhuis van Middelburg. Ik ben net op tijd, want de zon is bijna dusdanig weggedraaid dat de façade van dit historische gebouw in de schaduw komt te liggen. Ik schiet een foto en stap weer op de fiets.

17:20 uur – terrasje

In totaal heb ik er nu zo’n 65 fietskilometers op zitten. Zelfs met een elektrische fiets is dat een aardig eindje trappen. Al met al zit je toch ruim drie uur op een zadel. Het kwik is opgelopen tot 29 graden Celsius en ik heb dorst. Die les ik op het terras van eetcafé De Basiliek, in het hartje van Middelburg. Een koele Hertog Jan voldoet helemaal aan wat ik nu nodig heb.

17:50 uur – fiets ingeleverd

Tien minuten voor sluitingstijd lever ik mijn fiets weer in bij fietsverhuurder Rens Petiet. Op de digitale teller zie ik dat ik 64 kilometer gefietst heb en dat de accu nog een restcapaciteit van 42% heeft. De accu was dus ruimschoots groot genoeg voor de hele fietstocht. Het inleveren van mijn tijdelijke voertuig van vandaag gaat net zo soepel als het ophalen. Binnen enkele minuten sta ik met de terugontvangen borg weer buiten.

18:10 uur – diner bij La Presa

Omdat ik vooraf geen idee had hoe druk het in Middelburg zou kunnen zijn, heb ik een dag van tevoren al een plekje bij een restaurant gereserveerd. De keuze is gevallen op La Presa, een restaurant en bar aan het Damplein. Het tapas-achtige concept sprak me aan. De reviews en foto’s gaven de doorslag.

De menukaart laat zoveel lekkers zien dat het lastig is om te kiezen. Als je niet deelt, is ongeveer 3 gerechten normaal. Dat is wat de vriendelijke bediening mij influistert. Ik zal me aan die drie houden. Omdat ik in Zeeland ben, kies ik mijn drie lekkernijen uit het ‘vis to share’ gedeelte van de kaart. Mijn keuzes zijn sowieso de tataki van tonijn en de Thaise viskoekjes. De nummer drie is op advies van de gastheer de gerookte paling met buikspek.

Ik moet nog rijden, dus helaas geen alcohol meer. In plaats van een van de ongetwijfeld heerlijke cocktails (de Jack Amareto Sour lijkt me wel wat), bestel ik een grote fles bruisend water. Het is geen Spa Rood, maar Sant Anoil mineraalwater. Aangenaam qua bubbel, op de juiste temperatuur geserveerd en dorstlessend.

Het eten wordt vrij snel geserveerd. Dat is het voordeel van bijtijds eten en alleen aan tafel zitten. Dat maakt het voor de keuken gemakkelijker. De tataki van tonijn en de viskoekjes worden als eerste op tafel gezet, de paling met buikspek volgen later.

Alledrie de gerechtjes kloppen helemaal. De tonijn is niet overgoten met een berg saus, zoals ik dat helaas in andere restaurants weleens meemaak. De viskoekjes zijn smaakrijk en goed van structuur. Leuk dat ze ervoor gekozen om niet alleen koriander, maar ook Thaise basilicum op de viskoekjes te leggen. Dit Oosterse kruid is beduidend anders dan bij ons veel gebruikte normale basilicum. De anijsachtige bijsmaak geeft een gerecht meer diepgang.

Voor mij vormt de gerookte paling op een stukje langzaam gegaard buikspek het hoogtepunt van mijn diner. Helaas zie je dergelijke vis-vleescombinaties niet zo vaak in de horeca terug. Jammer, want met dit gerecht bewijst de kok dat hij goed nagedacht heeft over structuren en smaakcombinaties. Het vlees en de vis vullen elkaar goed aan. De erbij geserveerde pepermayonaisse met gefrituurde kappertjes maken van iedere hap van dit gerecht een traktatie.

De dessertkaart weet mij bijna te verleiden, maar ik heb vandaag al een Zeeuwse bolus en een ijsje op. Vandaar dat mijn toetje nu bij een kopje koffie blijft. Nadat ik mijn koffie op heb, vraag ik om de rekening. Die bedraagt € 47,50, wat ik als een faire prijs voor het gebodene beschouw. Ik rond het bedrag af naar vijf tientjes en verlaat tevreden het terras van La Presa.

Hoewel ik vandaag geen Zeeuwse oesters op heb, heb ik wel een parel gevonden. Zo durf ik La Presa toch wel te noemen. Voor mij is dit restaurant een extra reden om nog een keer terug te keren naar het sfeervolle Middelburg.

19:15 uur – naar de auto

Via de Dam loop ik terug naar mijn auto. Onderweg geniet ik van de mooie panden die hier staan. Tijdens mijn tweede bezoek aan Middelburg wordt nogmaals bevestigd hoe mooi deze plaats is. Ik voel me hier prettig, ik voel me hier thuis. Als ik terugblik op vandaag dan besef ik dat de gastvrijheid en vriendelijkheid van de mensen toch wel een rode draad door de dag zijn. Als je jezelf dan realiseert dat het voor het bedienend personeel en andere mensen hier de toeristen van dienst zijn al ver in het hoogseizoen is, dan weet je dat vermoeidheid op een gegeven moment zijn tol kan gaan eisen. Ik heb daar hier in Zeeland niet mee te maken gekregen. Ik voelde me vandaag welkom in deze mooie provincie. In een tijdperk waarin individualisme en botheid steeds verder onze samenleving vervuilt, is een dag waarin je daar niet mee te maken krijgt al een geslaagde dag.

20:00 uur – de Bocht van Bath

Ik eindig de dag in Zeeland op een plek die je niet zo vaak in een top 10 bezienswaardigheden van Zeeland of soortgelijke lijstjes ziet staan. De Bocht van Bath is de bocht waar de schepen van en naar Antwerpen varen. Je ziet de containerschepen en andere vrachtschepen hier af en aan varen, terwijl je verderop de haven van Antwerpen ziet liggen. Dit is bootjes kijken van een ander niveau, vooral als je dat zo tegen zonsondergang doet, zoals ik nu.

Het is een plek waar ik heel af en toe kom, maar via geen enkele van mijn blogs ooit gedeeld heb. Ik vond het wel een mooie afsluiting voor een zomerse dag in Zeeland: de sunset bij de Bocht van Bath in plaats van boven de Noordzee.

Rond half negen is de zon uit het zicht verdwenen en stap ik in mijn auto. Klokslag negen uur rijd ik de oprit van mijn huis op.

Tip: pas het schema aan

Terugkijkend op vandaag realiseer ik mezelf dat het tempo te hoog lag. In mijn enthousiasme wilde ik teveel laten zien van een provincie waar ik graag kom om mijn vrije tijd in te vullen. Mijn advies is om mijn dag in Zeeland als leidraad te gebruiken voor een eigen bezoek aan de meest zuidwestelijke provincie van Nederland. Zo kun je tijd en kilometers besparen door Veere uit het schema te laten, kun je vanuit Domburg rechtstreeks naar Zoutelande fietsen (hoewel ik het stukje fietsen over de dijk niet zou willen missen) of kun je ervoor kiezen om het Zeeuws Museum in Middelburg te laten vallen. Dit schept lucht binnen het schema en biedt je de tijd om lekker even op een terras te gaan zitten, een langere wandeling in een van de mooie dorpen te maken of om wat uitgebreider te lunchen onderweg.