Op het moment dat ik erachter kwam dat Córdoba duizend jaar geleden de grootste en machtigste stad ter wereld was, werd deze stad ineens wel heel erg interessant om te bezoeken. Ik wist wel dat je in Córdoba een oude moskee had staan die ooit deels tot kathedraal omgebouwd is, maar meer was mij niet bekend over de stad waar begin elfde eeuw een half miljoen mensen gewoond zouden hebben. Tijd dus om dit voorjaar naar Andalusië te reizen waar ik eerst Granada en vervolgens Córdoba bezoek. Het verslag van Granada in één dag lees je op deze pagina. Het verhaal over Córdoba lees je hier, waarbij ik getracht heb zoveel mogelijk hoogtepunten van de stad binnen één dag te bezoeken en bekijken.

De dag voor aankomst in Córdoba ben ik met de huurauto vanuit Granada vertrokken. Ik ben niet in één keer naar Córdoba gereden, maar heb eerst nog wat andere plekken in Andalusië bezocht. Ik ben ‘s morgens begonnen in het Sierra Nevada gebergte, waar nog wat sneeuw lag en het enkele graden boven het vriespunt was. Daarna heb ik de dorpen Iznájar en Priego de Córdoba bezocht vooraleer ik in Córdoba arriveerde. Daar waren de processies inmiddels volop bezig, want het is Semana Santa in Spanje: de heilige week voorafgaand aan Pasen. De auto moest ik dus buiten het historisch centrum parkeren.

Mijn dag in Córdoba wil ik gebruiken om ten eerste de Mezquita te bezoeken, wat de belangrijkste bezienswaardigheid van de stad is. Daarna wil ik een aantal van de hoogtepunten van de stad meepakken. Veel tijd voor rust is er niet, maar daarvoor ben ik niet in Córdoba.

07:35 uur – Judería

Ik begin mijn dag in de oude Joodse wijk van Córdoba. Mijn hotel, het NH Amistad, ligt immers centraal in deze wijk. Vanzelfsprekend dat het eerste wat ik vandaag doe een wandeling is die me door de nauwe steegjes en straatje van dit historische stukje van de stad brengt. Ik houd van dit soort momenten waarop de toeristen zich nog niet buiten laten zien en de geboorte van een nieuwe dag gadegeslagen kan worden. Dit is ook het moment van de dag waarop de straten schoon gemaakt worden en de restaurants voorzien worden van een nieuwe drankvoorraad. Dat betekent dus dat je niet overal foto’s kunnen maken zonder storende elementen. Dat feit is bij mij bekend, maar dat zal me er nooit van weerhouden om te genieten van dit moment van de dag.

cordoba-0735-juderia

08:25 uur – in de rij

De absolute top attractie van Córdoba is de Mezquita. Er is iedere dag een moment dat je de Mezquita gratis kunnen bezoeken en dat is vanaf 8.30 uur ‘s morgens. Bezoekers kunnen dan gedurende een uur gratis rondlopen in deze tot kathedraal omgebouwde moskee. Als er iets gratis is komen de mensen daar massaal op af. Dat blijkt ook hier, want er staat al een flinke rij waar ik achter aan kan sluiten.

cordoba-0825-in-de-rij

08:30 uur – de Mezquita

De Mezquita is een ware publiekstrekker in Córdoba. Dat komt omdat het één van de weinige geloofsgebouwen is waarbij de rol als moskee nog zo duidelijk aanwezig is gebleven nadat het omgeturnd is tot een katholieke kathedraal. Het schijnt dat de Spanjaarden die de Moren verdreven zo onder de indruk waren van de moskee dat ze hem niet platgegooid hebben, maar met respect voor het gebouw een kathedraal in het hart van de moskee gebouwd hebben. Het is daardoor de enige plek in een katholieke land waar een moskee van dit formaat en met een dergelijke historie nog te aanschouwen is.

cordoba-0830-mezquita

Op het moment dat de poort open gaat stromen de mensen van drie kanten richting de hoofdingang van de kathedraal. Daar worden de tassen gecontroleerd voordat je naar binnen kunt. Zo’n 5 minuten later sta ik dan binnen en laat me overvallen door het prachtige interieur. Honderden zuilen en bogen domineren de binnenkant van het gebouw. Ik begrijp meteen waarom de graficus M.C. Escher zich door de Mezquita heeft laten inspireren voor zijn werk.

cordoba-0830-mezquita2

Het is knap hoe dat ze van een islamitische moskee een katholieke kerk hebben weten te maken. Toch zijn er gelukkig nog meer dan voldoende elementen uit het Moorse tijdperk bewaard gebleven. Dit zorgt ervoor dat de Mezquita dat unieke heeft waar zoveel mensen vol bewondering van kunnen genieten. Mijn persoonlijke favoriete stukje is het deel waar de mihrab zich bevindt. Dit stuk laat je duidelijk het gezicht van de moskee zien en is nog prima intact na al die jaren.

Ik heb voor vanmiddag overigens een toer met gids geboekt door de Mezquita de reden dat ik toch nu al een kijkje gaat nemen is dat ik op mijn gemak wat foto’s kan maken. Op die manier heb ik vanmiddag alle aandacht voor de uitleg van de gids. Ik geloof dat er heel wat te vertellen valt over de bijzondere gebouw.

cordoba-0830-mezquita3

09:25 uur – spoor van bloed en tranen

Eenmaal buiten aangekomen kijk ik naar de grond en zie ik een lang spoor van rode, witte, gele en donkere vlekken. Dit zijn sporen van kaarsvet, die achtergebleven zijn na de processie van gisteravond en misschien ook wel van eerdere avonden. Ik zag schoonmakers vandaag elders in de stad al bezig zijn het kaarsvet te verwijderen. Ze zullen na de Semana Santa een flinke klus hebben om alle sporen van wat lijkt op bloed en tranen te verwijderen van het eeuwenoude straatwerk van Córdoba.

cordoba-0925-spoor

09:35 uur – ontbijt

De prijzen voor ontbijt in het hotel wil ik niet betalen en andere opties heb ik voor half negen eigenlijk niet gevonden. Vandaag dus een keer een laat ontbijt. Het ochtendmaal nuttig ik in een klein zaakje achter de kathedraal: het cafetaria van Haciënda Posada de Vallina. De bestelling voor vandaag is een kopje espresso, een verse jus d’orange en een broodje met ham en kaas. Na het ontbijt rekening € 7,80 af, wat beduidend minder is dan wat ik in het hotel kwijt geweest zou zijn. Daar rekenen ze € 20 per dag voor een ontbijt of € 15 als je bij het inchecken direct vastlegt. Ik vind dit soort bedragen buiten alle proporties als je weet wat je in de stad zelf betaalt voor een aangenaam ontbijt.

cordoba-0935-ontbijt

10:15 uur – Puente Romano

Ik loop over een van de meest bekende bouwwerken van de stad: Puente Romano. Het zonnetje schijnt en de temperatuur is inmiddels opgelopen naar een aangename 22°. Heerlijk om van hier af de stad te bekijken. Apart ook om te zien hoe de rivier Guadalquivir heel erg breed is maar er toch heel anders uitziet dan de brede rivieren die wij in West-Europa kennen. Het lijkt wel een verzameling eilandjes waar water tussen staat. Van enige vorm van stroming in het water is amper sprake.

De Puente Romano is van oorsprong een Romeinse brug die de Romeinen tijdens hun overheersing gebouwd hebben. De eerste brug is vroeg in de eerste eeuw gebouwd. De Moren hebben in de achtste eeuw eigenlijk een compleet nieuwe brug in Romeinse stijl gebouwd op basis van de ruïnes van de oude brug. In de loop der eeuwen is de Puente Romano meerdere keren gerestaureerd en gerenoveerd, met name in de tiende eeuw. Op dit moment zijn nog maar twee van de zestien bogen origineel.

cordoba-1015-puento-romano

10:35 uur – Torre de la Calahorra

Als je de ongeveer negen meter brede Puente Romano afloopt dan kom je vanzelf uit bij Torre de la Calahorra. Deze eenzame toren is niet tegelijkertijd met de brug gebouwd, maar is pas in de veertiende eeuw weggezet om Córdoba te beschermen tegen vijandelijke troepen. In dit geval vooral om de Peter I van Castilië (beter bekend als Peter de Wrede) buiten de stad te houden die het voorzien had op Córdoba. Opdrachtgever voor de verdedigingstoren was Hendrik II van Castilië was die Córdoba eerder afgepakt had van zijn broer Peter de Wrede.

cordoba-1035-torre-de-la-calahorra

10:40 uur – Museo Vivo de Al-Andalus

In de Torre de la Calahorra is het Museo Vivo de Al-Andalus gevestigd. Dit museum laat je op interactieve wijze kennismaken met het leven in al-Andalus tijdens de Moorse periode. Dit gebeurt in verschillende zalen en vooral door middel van een audiogids die het verhaal van deze streek vertelt. Hoewel het een vrij klein museum is ben je toch al bijna een uur kwijt als je alles afluistert. Ik luister alleen de onderdelen die ik de moeite waard vind.

cordoba-1040-museo-vivo-de-al-andalus

Aansluitend kun je via een smalle wenteltrap naar het dak van de toren. Deze plek is een absolute must als je een mooi uitzicht wilt hebben op het historische deel van Córdoba en dan met name van de Mezquita.

cordoba-1040-museo-vivo-de-al-andalus-uitzicht

11:15 uur – Calleja de las Flores

Ik ben weer terug in de binnenstad. Van de heerlijke rust van vanochtend is inmiddels geen sprake meer. Grote groepen toeristen trekken door de smalle straten, de winkels doen er alles aan om klanten te lokken en de stilte is verdreven door de aanwezigheid van mensen. Ik kom terecht bij één van de populairste straatjes van Córdoba: Calleja de las Flores. De letterlijke vertaling is ‘steeg van de bloemen’. Bij aankomst zie je direct waar deze naam vandaan komt. Grote hoeveelheden fleurige planten met bloemen vrolijken de gevels van dit steegje op. Calleja de las Flores is overigens zo nauw dat de bloemen meer schaduw dan zon zien.

cordoba-1115-calleja-de-las-flores

11:30 uur – Casa Árabe

Casa Árabe is een pand dat stamt uit het Moorse tijdperk en als een fraai voorbeeld gezien mag wprden voor een typisch Arabische woning uit de late middeleeuwen. Op dit moment is er een fotoexpositie aan de gang met foto’s van fotografe Carole Alfarah. Zij heeft van 2012 tot 2015 gefotografeerd in Syrië. De beelden van het journaal kennende zorgt ervoor dat ik weinig behoefte heb aan deze confrontatie met de realiteit op deze vrolijke zonnige dag. Ik laat de expositie voor wat het is, maar neem wel de tijd om even wat foto’s te maken van de binnenpleintjes die je aantreft in dit authentieke Arabische pand.

cordoba-1130-casa-arabe

11:55 uur – Plaza de las Tendillas

Het hart van de stad is Plaza de las Tendillas. Hier komen verschillende bouwstijlen samen op een vrij open vierkanten plein waarop waterpartijen centraal staan. Maar kijk vooral ook even naar boven, waar je de feniks kunnen ontdekken boven op het El edificio de la Unión y el Fénix. Op het Plaza de las Tendillas is het eigenlijk altijd wel gezellig druk. Voor veel mensen is het een soort van oase binnen de nauwere straten van de stad.

cordoba-1155-plaza-de-las-tendillas

12:10 uur – Templo Romano

Het lijkt erop dat het vooral de Arabieren waren die het oude Córdoba vormgegeven hebben. Eeuwen voordat de eerste Moren zich vestigden in wat we nu als Córdoba kennen, waarin het de Romeinen die hier al een nederzetting gebouwd hebben.

Hoeveel is er niet meer te zien in de stad dat de aanwezigheid van de Romeinen aantoont op Templo Romano na. De typische zuilen zijn duidelijk herkenbaar als de oude Romeinse bouwstijl. Vanaf de straat kun je de restanten van de tempel bewonderen zonder dat je daarvoor entree hoeft te betalen.

cordoba-1210-templo-romano

12:30 uur – Plaza de la Corredera

Plaza de la Corredera is voor een neuroot als ik een prachtig plein. Dat komt door de eenvoud en de repetitie van patronen. Drie zijden van het rechthoekige plein zijn vrijwel identiek. Alle drie de kanten hebben een gaanderij met daarboven simpel uitziende appartementjes in de kleuren roomwit, zalmroze en olijfgroen. Op het plein staan een hoop terrasjes waar je op dit moment heerlijk kunt eten en drinken. Voor mij komt het moment echter niet zo goed uit, want ik moet iets na één uur op de binnenplaats van de Mezquita staan voor de rondleiding. Mocht ik nu wel de tijd hebben om te gaan lunchen zou ik dat hoogstwaarschijnlijk hier doen. Aan de andere kant vraag ik me af of deze locatie misschien niet te toeristisch is waardoor je voor de zogenaamde toeristenvallen komt te staan: matig eten voor een te hoge prijs en waarschijnlijk ook nog genaaid worden met de prijs voor het brood wat je erbij betaalt. Omdat ik het zelf niet uit kan proberen zou ik zeggen “test het zelf uit”.

cordoba-1230-plaza-de-la-corredera

12:55 uur – water

Door al het lopen en de warmte heb ik inmiddels wel door gekregen. Ik neem geen tijd om op een terras te gaan zitten maar koop onderweg een flesje water. Het water is half bevroren in plaats van koel. Ik kan dus maar iets meer dan de helft op drinken en houd er ook een ‘brain freeze’ aan over. De rest gooi ik maar weg want ik heb weinig zin om een flesje water mee te zeulen tot het eens een keer ontdooid is.

cordoba-1255-water

13:05 uur – verzamelen bij de olijfboom

Voor de toer met gids door de Kathedraal van Córdoba verzamelen we bij de olijfboom de binnenplaats van de Mezquita. Hier ruil mijn vooraf via Ticketbar geboekte ticket om voor een sticker als bewijs dat ik mee ga doen met de wandeling. Daarna mag ik naar de groep met de Engelstalige gids om een ontvanger en oortelefoon in ontvangst te nemen. Dit is gezien de grootte van de groep nodig voor de gids om zich verstaanbaar te kunnen maken.

cordoba-1305-verzamelen-bij-de-olijfboom

13:30 uur – bezoek aan de Mezquita

Na het uitdelen van de kaartjes en wat primaire uitleg over de geschiedenis van de stad gaan we eindelijk naar binnen.

Tijdens de rondleiding geeft de gids heel veel informatie over het gebouw in de geschiedenis. Een belangrijk feit is dat wat je nu ziet eigenlijk 80% moskee is een 20% katholieke kathedraal. Een groot deel van het oorspronkelijke gebouw dat in de achtste eeuw weggezet is, is 1300 jaar later nog mooi intact. Zowel de natuur als de mens hebben nooit een destructieve invloed uitgeoefend op het gebouw. De enige uitzondering is dat de christenen meer dan honderd zuilen hebben verwijderd om hun kathedraal in het hart van de moskee te verwezenlijken. Het is bijzonder dat men de rest van de moskee intact heeft gelaten.

cordoba-1330-mezquita1

Het grote verschil tussen de gratis entree in de ochtend en de betaalde entree na 10:00 uur is dat je nu de basiliek in het midden wel kunt bezoeken net als de schatkamers en de kapel. Om het hele plaatje te zien is dat wel nodig.

cordoba-1330-mezquita2

Na ongeveer 50 minuten is de rond leiding klaar. Als we willen mogen we zo lang we willen rondlopen in de Mezquita. Na mijn bezoek van vanochtend acht ik dat niet nodig. Ik moet wel even kwijt dat Miguel een heel goede gids is. Hij heeft veel kennis van zaken en spreekt vrijwel perfect Engels. Dat maak ik wel eens anders mee.

Voor de beperkte meerprijs ten opzichte van een los entreekaartje zou ik in dit geval altijd de rondleiding met gids doen. Je krijgt zoveel goede info waardoor je details ziet die anders niet op zouden vallen. En juist die details vertellen het bijzondere verhaal van de Mezquita.

cordoba-1330-mezquita3

14:40 uur – lunch

Inmiddels ben ik wel hongerig en dorstig geworden. Ik neem plaats op het terras van taverna El Paseo. Vooraf had ik al besloten om Flamenquín Cordobés te gaan eten. Dit is een typisch lokaal gerecht van een gefrituurde rol varkensfilet gevuld met serranoham. Hoewel dit restaurant niet zo hoog scoort in de reviews moet ik zeggen dat ik het gerecht erg lekker vind. Ik weet niet hoe het elders smaakt, maar ik ervaar dit als een aangename lunch zo.

Nadat ik twee keer om de rekening gevraagd heb en na een kwartier wachten nog een bon heb gezien loop ik zelf maar naar binnen met de vraag of ik alsjeblieft af mag rekenen. Ik reken € 11 af en ga verder met Córdoba ontdekken.

cordoba-1440-lunch

15:25 uur – siësta

De stad lijkt in een soort van slaap te komen. Ik vraag me af of dit te maken heeft met de gebruikelijke siësta of dat men zich aan het voorbereiden is op de processies van vanavond. Tijdens deze festiviteiten loopt werkelijk de hele stad uit. Dat is dan ook hoogstwaarschijnlijk de reden dat de stad op dit moment in slaap sukkelt. Het kan ook een combinatie van de twee eerder genoemde mogelijke redenen zijn.

15:45 uur – Palacio de Viana

Palacio Museo de Viana is een Renaissance paleis waar je twaalf typisch Andalusische patio’s kunt bewonderen, die ieder hun eigen karakter hebben. Het Palacio is ongeveer vijfhonderd jaar oud en was lange tijd privébezit totdat het in 1982 overgedragen werd aan de overheid. Tegenwoordig is het een populair museum in Córdoba.

cordoba-1545-palacio-de-viana

Ik wil een kaartje kopen voor het bezoek aan de patio’s. Ik wil vijf euro neerleggen maar de mevrouw aan de kassa vertelt me dat het vandaag gratis is. Het waarom maakt me niet zoveel uit, het feit dat het gratis is vind ik op zich wel prettig. Ik ontvang een gratis kaartje en een brochure met uitleg in het Engels.

cordoba-1545-palacio-de-viana-gratis-kaartje

In totaal loop je door twaalf verschillende patio’s. Iedere binnentuin heeft zijn eigen sfeer, inrichting en grootte. Als je enigszins interesse hebt om patio’s te zien als je een goede moment dan moet je hier eigenlijk wel naartoe. In één klap kun je een grote verscheidenheid aan patio’s bewonderen terwijl er geen hinderlijke obstakels zoals vuilcontainers of scooters staan. Er is voldoende schaduw aanwezig zodat het ook op hete dagen prima uit te houden is hier.

cordoba-1545-palacio-de-viana2

16:25 uur – dorst

De thermometer geeft inmiddels 30 graden aan. Voor een dag in april is het zelfs voor lokale begrippen warm. Ik steek de straat over om Taberna Vianna binnen te stappen. Ik bestel een ‘caña’. Dat is Spaans voor een biertje van de tap. Ik krijg een Estrella Galicia geserveerd met een schaaltje gezouten chips erbij. Het koele Spaanse bier doet me goed. De chips laat ik staan, want dat zorgt alleen maar voor nieuwe dorst. Voor ik wegga reken ik eerst 1,60 euro af voor het heerlijke glaasje bier.

cordoba-1625-dorst

17:15 uur – Puerto de Almodóvar

Na ruim 20 minuten lopen ben ik aan de westelijke kant terecht gekomen van de oude binnenstad van Córdoba. Hier staat een oude stadspoort temidden van een redelijk groot deel van de oude stadsmuur. Dit is Puerto de Almodóvar. Het is één van de drie poorten die tegenwoordig nog te zien is binnen de middeleeuwse stadspoorten van Córdoba. De huidige poort is in de veertiende eeuw om de oude Arabische deur heen gebouwd. Puerto de Almodóvar geeft toegang tot Judería, de oude Joodse wijk van de stad.

cordoba-1715-puerto-de-almodovar

17:25 uur – La Sinagoga

Net als vanochtend loop ik weer door de middeleeuwse Joodse wijk oftewel Judería. Ik kom de wijk nu vanuit de noordwestelijke kant binnen waardoor ik in andere straatjes terecht kom dan vanochtend. Ik ben op zoek naar de synagoge van de wijk. De ‘Sinagoga de Córdoba’ is vrij uniek omdat het één van de slechts drie overgebleven middeleeuwse synagogen in Spanje is. De rest is verdwenen na de Reconquista waarbij moslims en Joden die zich niet wilden laten bekeren Spanje moesten verlaten. De Synagoge van Córdoba is gebouwd in het jaar 1315 en heeft tot 1492 dienstgedaan als Joods geloofsgebouw. Daarna heeft het kleine bouwwerk (ik verbaasde me over de beperkte afmetingen) verschillende rollen vervuld zoals die van hospitaal en later als kapel. Pas in de negentiende eeuw werd de synagoge gerestaureerd en sindsdien is het een beschermd monument.

cordoba-1725-sinagoga

Omdat ik een inwoner van de Europese Unie ben hoef ik geen entree te betalen. Anders betaal je maar liefst 30 cent om de synagoge in te gaan. Het valt me op dat ik bij het betreden van het gebouw geen keppel op hoef te zetten. Bij bezoeken aan andere synagogen moest ik dat wel, volgens mij. Waarschijnlijk is dit omdat de Synagoge van Córdoba zijn religieuze functie al eeuwen geleden verloren heeft. In de synagoge bewonder ik de Hebreeuwse teksten en motieven op de muren. Op het moment dat er een enorme groep Aziatische toeristen het kleine pand binnentreedt zorg ik ervoor dat ik snel weer weg ben.

cordoba-1725-sinagoga2

17:40 uur – monument van Maimonides

Iets verderop in Joodse wijk zie ik een standbeeld van Ben Maimonides staan. Ik heb geen idee wie Maimonides is of was, maar het valt me op dat sommige mensen op de foto gaan terwijl ze zijn voeten aanraken. Dat maakt mij nieuwsgierig, want gezien de manier waarop de voeten blinken ten opzichte van de rest van het standbeeld gebeurt dit wel vaker. Op internet ontdek ik dat Rabbi Mosjé ben Maimon, zoals de man in het Hebreeuws heette, een belangrijke Joodse filosoof was. De in Córdoba geboren filosoof wordt gezien als iemand waarvan zijn filosofisch werk veel invloed heeft gehad op het vroegere maar ook het huidige Joodse denken.

cordoba-1740-maimonides

18:00 uur – Alcázar de los Reyes Cristianos

Het is nog te vroeg om te gaan eten. Ten eerste heb ik laat geluncht, ten tweede is zes uur ‘s avonds absoluut geen tijdstip waarop men in Spanje aanschuift voor het diner. Men heeft bij wijze van spreken de tapas net achter de kiezen zitten. Dat betekent dat er tijd is om nog een bezienswaardigheid te bezoeken. Dat wordt het Alcázar de los Reyes Cristianos. Dit kasteel is aan het eind van de middeleeuwen gebouwd door de Christelijke heersers. De bekendste vorsten die hier gewoond hebben zijn Koningin Isabelle en Koning Ferdinand II. Zij hebben in dit kasteel een briefing gehad met Columbus voorafgaand aan zijn reis waarbij hij Amerika ontdekt heeft.

cordoba-1800-kasteel1

Na betaling van €4,50 mag ik naar binnen. Ik bezoek eerst het binnendeel van het kasteel dat opengesteld is voor het publiek. Daar bewonder ik enkele fraaie Romeinse mozaïeken en neem ik een kijkje vanaf de kasteeltoren vooraleer ik de kasteeltuinen bezoek. Deze prachtig aangelegde tuinen zijn de mooiste bezienswaardigheid van het kasteel. Vooral zo aan het einde van de dag is het hier heerlijk vertoeven.

Vanuit de kasteeltuin heb ik telefonisch contact met het thuisfront. De fraai aangelegde tuin een heerlijk plekje om eventjes informatie en ervaringen uit te wisselen met thuis. Voor het in de gaten heb ben ik alweer 20 minuten verder op het moment dat ik de verbinding met Nederland verbreek.

cordoba-1800-kasteeltuin

18:50 uur – processies deel 1

Het is de bedoeling om eventjes naar het hotel te lopen om mijn telefoon een twintigtal minuten aan de oplader te kunnen leggen. Op de Calle Tomás Conde strand ik echter vanwege een processie. Het is de heilige week (Semana Santa) in Spanje. Deze periode gaat vooral in Andalusische steden zoals Córdoba gepaard met processies en andere activiteiten. De processies trekken veel publiek waardoor sommige straten vrijwel niet te doorkruisen zijn. Dit is vooral zo in de nauwe straten van de voormalige medina. Ik kies ervoor om richting het oosten te lopen om maar op zoek te gaan naar een plekje om wat te eten.

cordoba-1850-processies

19:30 uur – diner

Op zoek naar een plek om te dineren probeer ik vooral uit de drukte weg te gaan. Dat lukt me en uiteindelijk komt ik terecht op de hoek van Calle Cardenal Gonzalez en Calle Horno de Porras. Hier zit Gastrotaberna Macsura. Op de een of andere manier straalt de plek iets uit van ‘hier moet je gaan eten’. Ik bekijk de menukaart en check vervolgens Tripadvisor. Op dit moment is Gastrotaberna Macsura de nummer 15 eetgelegenheid van 752 eetgelegenheden in Córdoba. Dat bevestigt mijn gevoel en ik neem plaats op het laatste beschikbare tafeltje. Mijn voorgerecht bestaat uit hamkroketjes. Het zijn meer bittervallen van dat ze de vorm van een kroket hebben. Het zijn duidelijk verse ‘croquetas de jamón serrano’ en ze smaken dan ook prima.

cordoba-1930-diner-voorgerecht

Als hoofdgerecht heb ik ‘Presa Iberica’ op. Dit is een stuk varkensvlees dat afkomstig is van het Iberica varken. Deze varkens lopen los rond en smikkelen van gras, planten en vooral eikeltjes. Presa is het vlees dat tussen de nek en schouder van het varken zit. Het vlees is mooi gemarmerd en goed mals. Mijn vlees wordt geserveerd op een bedje van risotto. De Presa Iberica is niet helemaal doorbakken en heeft een bijna sensationeel mondgevoel. Wat is dit lekker, zeg! Echt ene gerecht om te onthouden voor een andere keer in Spanje.

cordoba-1930-diner-presa-iberica

20:45 uur – processies deel 2

Na het eten loop ik naar de Mezquita. Ik weet dat dit gebouw een grote rol speelt tijdens de processies van dit jaar. De gids vertelde vanmiddag dat dit het eerste jaar is dat de processies door de Mezquita lopen. De stoet trekt door de normale bezoekersentree naar binnen en komt vervolgens langs de hoofd ingang weer naar buiten. Het is erg druk. Volgens mij staan er wel meer dan 1000 of 2000 mensen op de binnenplaats. Toch weet ik me stukje voor stukje naar voren te werken richting de plek waar je de mooiste foto’s maakt. Het ‘blauwe uurtje’ is net begonnen wat het decor nog mooier maakt. Ik besef heel goed dat dit een uniek moment is en dat dit voor mij dus ook een uitgelezen kans betekent om foto’s te maken die je de rest van het jaar hier niet kunt schieten. Erg handig voor mijn Córdoba site natuurlijk!

cordoba-2045-processies

21:30 uur – einde van de dag in Córdoba

Een vrij lange en intense dag in Córdoba dit er bijna op. De teller staat op ruim 18 kilometer wandelen en mijn camera geeft aan dat ik vandaag ruim zevenhonderd foto’s geschoten heb. Voor ik naar bed ga neem ik nog tijd voor een drankje op de patio van het heerlijke hotel. Rond elf uur ga ik naar bed.

Ik kijk terug op een bijzondere dag waarbij Córdoba me aangenaam verrast heeft. Het verbaast me eigenlijk dat Nederlanders nog niet massaal naar deze stad afreizen voor een stedentrip. Ook verbaast het me dat ik tot enige tijd geleden niet wist hoe belangrijk Córdoba is geweest. Of heb ik gewoon niet goed op zitten letten tijdens de geschiedenislessen vroeger? Dat kan natuurlijk ook nog.

Als ik terugkijk naar mijn dag (en de dag daarna) in Córdoba dan kan ik alleen maar tot de conclusie komen dat de stad een pareltje is dat bij het grote publiek minder bekend is dan andere Andalusische steden zoals Sevilla, Malaga en Granada. Eerlijk gezegd vind ik dat jammer, want Córdoba is net zozeer de moeite waard als die andere drie. Aan de andere kant heeft het ook wel een voordeel, want hierdoor is Córdoba minder druk met toeristen.